Tjodalv

Een Noorse drummer...

Na een flinke zoektocht op het bekende net kwamen we dit snoetje tegen. Op slag waren we verliefd en wilden we dit kleine ventje in het echt zien. Dat was gelukkig geen probleem. Ruim een uur later konden we hem over zijn bolletje aaien.

Ons zwart-wit mannetje kan af en toe heerlijk soepig uit zijn oogjes kijken en ook ontzettend boos. En dan ineens kun je zomaar prachtige statiefoto's van hem maken.

Wat een prachtvent!

Hij is geboren op 1 juni 2006 en woog toen 118 gram. Zijn stamboom-naam is Joena Cat's Sem, maar wij gaan hem Tjodalv noemen.

Ondanks zijn Noorse naam is hij een black smoke/wit Maine Coon! Zijn mama is Jet en die zit hier in al haar glorie even mooi te zijn.

Dit is een heel poezelig plaatje van Tjodalv, met op de achtergrond zijn broertje Ruben.

Al is hij nog maar zes weken, je kunt hier al zien dat het een potig katertje gaat worden.

Als een waar roofdier sluipt Tjodalv tussen de planten door. Hij voelt zich vast als een tijger in de jungle.

Katten kunnen van alle gebruiksvoorwerpen speelplaatsen maken. Samen met zijn broertje Job is Tjodalv hier bezig in het wijnrek (of is het toch gewoon een kattenklimrek?).

Ondertussen is het twee weken later. Tjodalv is duidelijk gegroeid en heeft een veel pluiziger uiterlijk gekregen. Omdat zijn oogjes niet meer blauw zijn lijkt hij iets minder onschuldig...

Het valt nog niet mee Tjodalvs aandacht te trekken als je hem op de foto wilt zetten. Hij kijkt te ver naar rechts, te hoog, te laag of draait gewoon zijn kopje om.

Na een heleboel pogingen is het hier toch gelukt om hem naar de camera te laten kijken.

Buitenspelen is nog steeds leuk. Als je zo klein bent heb je wel het probleem dat je heel snel moe wordt. Dan maar even languit en strekken met de pootjes.

Een plaatje!

Als kitten van tien weken is het erg moeilijk om stil te zitten. Dat hebben we gemerkt, want we hebben alleen maar actiefoto's kunnen nemen. Buiten moest er gerend, gerold en gestoeid worden.

Dat is wel duidelijk hier.

Na het groepsgebeuren kwam Tjodalv zomaar een losliggende steen tegen. Die was reuze interessant. De steen sloeg namelijk niet terug als ie een mep kreeg.Da's wel even iets anders dan een druk broertje of zusje dat in je nek springt.

Omdat het begon te regenen, ging het hele spul naar binnen. En daar lagen balletjes! Pingpong, met of zonder belletje, groot, klein, het maakt niet uit; het was rond en rolde. Dat vonden Tjodalv en de rest prachtig.

En... voor de afwisseling werd er gestoeid:
deze keer door Tjodalv en Job.

26 augustus 2006

TJODALV IS THUIS!

Na een zeer rustige autorit is Tjodalv bij ons aangekomen. We hebben hem in de kattenkamer eerst even laten rondlopen en daarna de andere katten één voor één met hem laten kennis-maken. Dat ging gepaard met wat geblaas en gegrom, maar over het algemeen bleef iedereen heel kalm.

Vooral Freya verbaasde ons weer door meteen heel lief naar Tjodalv te doen.

Hopelijk volgt de rest dit voorbeeld.

De eerste dag heeft Tjodalv naast de kattenkamer ook de huiskamer en de keuken verkend. Hij vond het allemaal erg interessant. Af en toe kwam hij een andere kat tegen. Laga heeft de hele tijd verdekt opgesteld het nieuwe katertje zitten bekijken. Bödvild kwam gewoon langsgelopen. Dat vatte Tjodalv op als een goed teken, maar toen hij naar haar staart sprong kreeg hij meteen een tik op zijn neus.
Bödvild heeft haar grenzen!

's Nachts heeft hij tussen ons in op het bed geslapen alsof hij zijn hele leventje niet anders gewend was. De rest durfde niet dichterbij te komen. Gudrun en Laga hebben samen ònder het bed gelegen. De tweede dag heeft hij de balletjes en ander speelgoed ontdekt. Zelfs de krabpaal is geen hindernis voor hem.

Als er een dichte deur voor zijn neusje staat begint hij meteen te miauwen. Dat wordt nog wat als hij groter is!

Wij moeten trou-wens ook wennen, want we hebben nog nooit een kat gehad die vanaf zo'n jonge leeftijd ons steeds achterna loopt. Daarbij maakt hij lieve piepgeluidjes.

De tweede nacht hebben er gelukkig weer meer katten op ons bed geslapen. Jord gromde wel toen Tjodalv in de buurt kwam, maar dat was van korte duur. En overdag doet iedereen weer wat hij of zij normaal doet (slapen dus). Samen met grote broer Ægir op de bank is heel fijn.

Een kattenluikje had Tjodalv nog nooit gezien, maar nadat hij de rest regelmatig door dat klepje naar buiten had zien gaan, deed hij ook een poging. En toen ging er een extra wereld voor hem open:

de kattenren! Dat was werkelijk fantastisCh. Tot nu toe heeft hij niet op een van de plankjes gezeten, maar zodra het zonnetje er is, zit meneer buiten.

Tjodalv vindt het ontzettend leuk om als een razende door het huis te sjezen en alles wat hij tegenkomt te bespringen. Het maakt hem niet uit of dit een kast, een krabpaal of een andere kat is. Rennen moet ie! En dan ineens is ons, toch nog kleine, ventje moe en stort hij in. Even lekker slapen...

Met iedereen wil hij vriendjes zijn, maar Tjodalv heeft nog niet in de gaten dat hij bij sommige katten een iets rustigere benadering moet toepassen. Ægir vindt het niks als er bovenop hem gesprongen wordt. Op deze foto is Tjodalv heel rustig tegen Ægir aan gaan liggen. Maar hij kan het niet laten: heel stiekem probeert hij toch de staart van Freya te pakken te krijgen. Lekker ding!

Tjodalv gaat ondertussen spontaan mee naar de kattenkamer als het etenstijd is. Katten hebben zo snel in de gaten hoe het werkt. Zo heeft hij ook de kunst van het vliegen vangen en spinnen meppen al door. Okee, hij is niet zo snel als Ægir en Laga, maar het begin is er. Hij eet de boel ook (nog) niet op, hij speelt er mee. Het is frappant hoe veel een jong katje van andere katten overneemt.

Om hem te laten poseren moeten we andere middelen toepassen. Een balletje rustig boven zijn kopje bewegen wil soms werken.

Voor deze foto bijvoorbeeld.

Tjodalv groeit als kool, maar hij moet nog flink wat spinazie eten wil hij zo groot worden als zijn papa.
Op de kattenshow in Oud Gastel was zijn vader Merlijn één van de vele prachtige katten.

Hij was sowieso de grootste. Dat voorspelt nog wat voor ons kleine ventje!

Echt klein is hij ondertussen niet meer. Hij is vijfenhalve maand oud en weegt ruim 3,5 kg. Als hij iets rustiger zou zijn was dat gewicht waarschijnlijk nog hoger. Maar Tjodalv heeft het veel te druk met alles en iedereen achterna rennen, bespringen en in staarten happen. De kattenren vindt hij helemaal geweldig.

Als de rest al naar binnen is, omdat het te koud is of te hard waait, zit hij nog gewoon buiten. Op een van de plankjes zit hij zichtbaar te genieten.

Op 11 november zijn we op visite geweest bij Tjodalv's geboortehuis. Het was even wennen, maar al gauw liep hij rustig de kamer rond. Hij heeft zelfs nog even in de tuin gelopen!

Sunny komt kijken wie dat vreemde katertje is. Tjodalv zegt even wat hij ervan vindt.

Op de krabpaal samen met zusje Rifka.

Milou zit Tjodalv rustig te bekijken,
maar Tjodalv vindt het nog niet zo leuk.

Mama Jet komt even snuffelen.
Zouden ze elkaar nog herkennen?

... al is vlees natuurlijk nog lekkerder.

Hé, hé, dit zit lekker!
Tjodalv is duidelijk op zijn gemak.

Nu is Tjodalv echt "thuis".
Een hapje kattengras gaat er altijd in....

Ondanks als zijn gesprint door het huis (er is al een kattenluik kapot!) is het toch redelijk makkelijk om Tjodalv op de foto te zetten. Hij krijgt al een prachtig katerkoppie!

Nu hij bijna acht maanden is begint zijn kraag steeds meer op te vallen. Hij weegt ook al vijf kilo. En dan te bedenken dat hij eigenlijk nog een kitten is...

Zijn staart wordt steeds voller en mooier. Hij laat hem ook prachtig heen en weer zwiepen als hij voorbij komt lopen. Als hij gaat liggen legt hij zijn staart om zich heen of... laat hem hangen. Dat laatste is echt een schitterend gezicht.

Af en toe hangt Tjodalv al echt de bink uit. Dan komt hij superstoer voorbij gestapt om daarna nog flinker te gaan zitten kijken in de camera.

Maar ja, het volgende moment kom je hem zo tegen:

Dat geeft toch weer een andere kijk op onze "bink".

Hij hangt regelmatig met zijn kop naar beneden te slapen. Zou hij zo z'n hersens weer vol laten lopen???

Misschien is hij aan het overpeinzen hoe het is een je-weet-wel-kater te zijn. Vroeger dan we eigenlijk dachten hebben we een eind moeten maken aan zijn mannelijkheid. Hij vond zijn halfzusje Rauni iets té lief... Gelukkig was het leed van korte duur. Inmiddels sjeest hij weer vrolijk het huis door.

Iedere keer verzint Tjodalv weer iets nieuws. Vorige week zat hij ineens op de koelkast (Jords stekkie!!) en nu heeft hij de kast ontdekt.

Toegegeven, hij gaat erg voorzichtig, maar met zo'n groot lijf moet je wel op deze hoogte.

Da's toch best hoog hier!

Op de terugweg naar beneden.

Veilig landing op het aquarium.

Poeh, hij is er.

Koning Tjodalv kijkt neer op zijn onderdanen...

Even Loki gedagneuzen.

Tjodalv wordt steeds mooier.

Zijn kraag is mooi vol en zijn staart hangt als een prachtige waaier achter hem aan.
Als dan de zon nog op zijn koppie schijnt is het helemaal een knap mannetje!

Net als zijn zusje is het een echte kastzitter.
Als er dan een nieuwe kast in huis staat, is het dus niet vreemd dat we de volgende foto konden schieten.
Het zit/ligt er best goed en je kunt alles overzien!

Aan Galder heeft Tjodalv flink moeten wennen.
Het kleine rode mormel is namelijk voor niets en
niemand bang en dus ook niet voor Tjodalv.

Dat is een flinke tegenvaller natuurlijk. Regelmatig wordt de arme Tjodalv besprongen door een dolenthousiaste Galder, die uiteraard alleen maar wil spelen. Maar gelukkig kan Galder ook rustig liggen. Dan vindt Tjodalv hem best leuk.

De vacht van Tjodalv zorgt vaak voor problemen.Voor ons omdat er veel klit in zit en voor Tjodalv omdat wij de klit eruit willen halen. Deze keer hebben we iets nieuws geprobeerd: een bad.

Tjodalv vond het niet zo'n goed idee, maar ja...

Hij heeft zich redelijk rustig gehouden en ziet er nu weer stukken beter uit.

Tjodalv heeft even moeten wennen aan Galder. In het begin vond hij dat kleine rode mormeltje wel grappig. Nu Galder bijna zo groot als Tjodalv is, moet Tjodalv vaak moeite doen om dat rode gevaarte van hem af te krijgen. In plaats van dat hij flink van zich afmept, laat Tjodalv Galder meestal winnen of loopt hij weg (hij moet ten slotte de wijste zijn...).

Daarom is de volgende foto eigenlijk best uniek. Tjodalv en Galder liggen rustig samen, zonder dat er gekeken moet worden wie er toch het sterkste is.

Na een heuse wolkbreuk stond de tuin en dus ook de kattenren onder water. Reden genoeg voor Tjodalv om eens even te controleren of het wel echt zo nat was. Hij heeft een tijdje rondgebanjerd in het water. Leuk hoor, al dat geplons.

De vaatwasser was klaar en om de stoom er uit te laten hadden we de deur opengezet. Dat vond Tjodalv een goed idee van ons. Nu kon hij lekker nagenieten van de warmte!

Tjodalv is al net zo eigenwijs als Galder wat mandjes betreft. Hij moest en zou in het mandje van de nieuwe krabpaal zitten. Okee, dat is gelukt, maar erg veel is er van het mandje niet meer zichtbaar.

Tjodalv is een echte buitenkater. Misschien heeft dit wel te maken met zijn eerste adres. Als kitten heeft hij lekker in een afgesloten tuin kunnen spelen met zijn broertjes en zusjes. Bij ons zit hij, zodra het kan, buiten in de ren. Als het waait gaat hij op de hoogste plaats op de krabpaal zitten. Dan zit hij als een koninklijke hoogheid over de rest van zijn onderdanen te kijken. Je ziet hem gewoon genieten. Schijnt de zon, dan gaat hij liggen op het kussen naast de dEur. Daar staat de zon het langst.

Regen schrikt hem ook niet af, maar sneeuw is het helemaal voor hem. Alsof hij nooit anders gewend is, stapt meneer naar buiten en snuffelt, springt, rent door de sneeuw. Misschien zit er wel een beetje sneeuwpanter in zijn genen...