Loki’s derde echtgenoot
Onze vierde kat zou weer een poes worden. We wisten nog niet wat voor kleur, maar dat kregen we wel te horen als het nestje er was. Sigyn bleek een grijs katje, voor driekwart Burmees en een kwart huis-tuin-en-keukenpoes. Een plaatje, toch?
Bödvild was in het begin niet bij haar weg te slaan (zie Bödvild-pagina). Het kleine grijze bolletje was natuurlijk ook een scheetje om te zien.
Hoewel Sigyn inderdaad mooi is, is ze niet zo lief en aanhankelijk als de rest. Hoe dat komt weten we niet, want we hebben met haar evenveel gekroeld en gespeeld als met de rest. Het zal de aard van het beestje zijn waarschijnlijk.
Sigyn is bijna altijd in haar uppie, tenzij ze bij haar grote, dikke vriend Loki kan liggen. We hebben daarom niet zo veel foto's waar Sigyn bij de rest op staat. Dan maar een aantal leuke Sigynplaatjes:
De kattenren is een plekje waar Sigyn het naar haar zin heeft.
De allereerste keer dat ze naar buiten kon, was natuurlijk best griezelig.
De allereerste keer dat ze naar buiten kon, was natuurlijk best griezelig.
Nu vind je haar regelmatig buiten. De krabpaal die buiten staat heeft precies de kleur van haar vachtje. Wanneer ze dan in het mandje ligt moet je goed kijken wil je haar zien.
Ook van het zonnetje kan ze erg genieten, zolang ze weet dat ze rustig kan zitten zonder gestoord te worden door andere katten of vervelende mensen.
Ze wil nog wel eens op schoot komen zitten, maar ook dan geldt: geen onverwachte bewegingen maken want ze is weg. Eigenlijk heel jammer, want ze heeft zo'n zacht velletje. Vanachter het raam is ze trouwens wel erg nieuwsgierig. Ze loopt niet weg als iemand buiten haar aandacht probeert te trekken. Ze is waarschijnlijk slim genoeg om te beseffen dat die persoon echt niet dichter in de buurt kan komen. Haar naam is, heel toevallig, weer goed gekozen. Ze is dan niet letterlijk Loki's derde echtgenote, maar toch zeker wel zijn derde vriendinnetje.
En toegegeven, ze mag er zijn.
En toegegeven, ze mag er zijn.
Zoals altijd blijven katten je verrassen. Zo zat Sigyn opeens niet alleen in een stoel, maar samen met Freya. Dat hebben ze de hele avond volgehouden, zonder blazen, slaan of grommen. Zou Sigyn toch iets socialer worden?
Of heeft ze gewoon een tik. Alhoewel, wie is erg eigenlijk het mafst op de volgende foto: zij of toch Loki?
Zodra er iets verzet wordt in huis moet alles opnieuw besnuffeld worden. De krabpaal staat nu in plaats van tegen de muur voor het raam en dat is toch veel interessanter. Sigyn moet alleen nog ontdekken dat het nu de bedoeling is naar buiten te kijken en niet de kamer in.Maar, de foto is er niet minder om, toch?
De laatste, nieuwe combinatie is samen met Loki en Freya.
Het is een beetje wringen in de stoel, maar met wat moeite past het allemaal precies.
Toch blijft Loki Sigyns grootste vriend. Op deze foto ligt ze voor hem in het mandje, maar het had net zo goed achter hem of op hem kunnen zijn. Als het maar lekker dicht in haar buurt is, dan is het altijd goed.
In de kattenren heeft ze een nieuw plekje gevonden. Onder de hangmat dicht bij een van de palen. Als de zon schijnt, gaat ze languit liggen. Door haar kleur en die van de krabpaal valt ze dan bijna niet meer op. Hoezo lekker rustig?
En soms komt ineens een andere Sigyn naar boven. Dan zoekt ze toch wat gezelschap en tegenwoordig (zie verder boven) mag het zelfs Freya zijn. Al kan het zijn dat Freya hier niet helemaal in de gaten heeft wat achter haar gebeurd.
Ook Sigyn kan rollebollen. Lekker in het zand dat in de kattenren ligt. Dat vinden vooral het baasje en het vrouwtje erg leuk, want die komen het dan door het hele huis tegen.
Met de komst van Jord zijn de andere katten toch een beetje van slag. Ze blijven wat uit de buurt en zoeken soms een heel nieuw plekje in huis op. Zo kwamen we Sigyn ineens tegen op een van de boekenplanken in de kattenkamer. Dat was geen eenmalige gebeurtenis, want ze zit er nog steeds graag. Wel moet je goed kijken, want ze kan zo muisstil zitten dat je haar over het hoofd ziet (erg fijn als je de kattenneuzen wilt tellen voordat je net gehaast naar je werk wilt gaan...).
Sigyn wordt steeds socialer.
Zo blijft ze niet meer de hele tijd uit de buurt als er visite is. Soms laat ze zich zelfs aaien door het bezoek! Verder is ze erg kroelerig geworden. Ze rent niet weg als je met de camera komt en dan kun je zo'n leuke foto maken.
Maar ze ligt nog steeds graag bij haar grote vriend Loki. De laatste tijd is het trouwens vaak Sigyn die Loki het mandje uit mept. Da's toch een behoorlijke prestatie als je Loki's gewicht kent. En wat te denken van zijn grote klauwen? Op de volgende foto zien ze er zeker indrukwekkend uit. Sigyn lijkt er niet echt mee te zitten.
Sigyn hoeft ook niet echt bang te zijn voor haar grote dikke vriend; hij blijft haar toch poetsen en bekroelen. Zeg nou zelf, veiliger dan zo kun je als kleine poes toch niet liggen.
Wanneer het buiten wat kouder wordt, weten de katten meteen waar ze moeten gaan liggen. Alle mandjes aan de verwarming zijn bezet of de dames en heren zoeken hun heil op de vensterbank boven de verwarming. Sigyn ligt vaak alleen, maar dan heeft ze het zeker niet koud. Hier ligt ze lekker in een hoekje, met haar rug tegen de verwarming. Dat is heel goed en lang vol te houden!
Als Jord beneden zit, komt Sigyn tegenwoordig meer boven. Zo hebben we haar pas prachtig kunnen vereeuwigen terwijl ze lekker midden op ons bed lag.
's Nachts blijft ze meestal als enige beneden (helaas).Het kan natuurlijk ook zijn dat ze gewoon graag de ruimte heeft.Ze staat in ieder geval mooi op de foto.
Tijdens het eten kunnen Jord en Sigyn redelijk dicht in de buurt van elkaar komen, zonder dat er gehakt, geblazen en gekrijst wordt. Soms hebben ze niet eens in de gaten dat ze vlak naast elkaar zitten (stelletje maffe grieten). Zodra de een echter de ander in het oog heeft gekregen, vliegen ze ieder naar een andere kant toe en gaan elkaar zitten beloeren. Zoals altijd trekken Loki en Ægir zich er niets van aan. Die eten rustig verder.
Zo naast Freya op de vensterbank zit best lekker. De afstand tussen de beide poezen is groot genoeg om rustig om je heen te kunnen kijken, zonder dat je meteen een lel krijgt.
Maar dit doet Sigyn liever. Fijn in haar eentje op de kast en dan maar buiten kijken. Alles wordt in de gaten gehouden, vreemde vogels, buurpoezen of ander gespuis; (meestal) niets ontgaat het spiedend oog van Sigyn. Op deze foto heeft ze meer aandacht voor de fotograaf dan voor buiten. Dat de buurkater op het muurtje zit, ontgaat haar compleet!
Sigyn zit graag op het aquarium. Ze kan dan heel de kamer overzien (inclusief het kattenluikje naar de gang). Meestal ligt ze languit, maar wel met een waakzaam oog open. Hier was ze echter op en top wakker, al lijkt haar blik te zeggen: "daar heb je die malloot met dat gekke flitstoestel weer”.
De tafels met glazen platen zijn een groot succes. Je kunt er immers niet alleen op of onder zitten, maar ook ertussen!
Sigyn demonstreert hier hoe dat moet. Het lijkt net of ze in de gevangenis zit, maar dat is de schaduw van de lamellen.
11 mei 2006
Sinds zes dagen gaat het niet goed met Sigyn. Na een weekend met overgeven en niet eten of drinken zijn met haar naar de dierenarts gegaan, die nierproblemen constateerde. We kregen een hele batterij aan medicijnen mee om te injecteren en oraal te geven. Het geven van een injectie viel reuze mee, maar het toedienen van de pilletjes, siroop en eten was een drama. Met z'n tweeën moesten we haar vasthouden en ondertussen proberen alles in haar bekje te krijgen. Gevolg: Sigyn gestresst, wij gestresst en Sigyn daardoor nog meer gestresst. Na lang overwegen en met pijn in het hart hebben we besloten haar naar de dierenarts te brengen voor opname. Dan krijgt zij de rust die ze nodig heeft en verdient en kan ze veel beter in de gaten gehouden worden. Wij werken tenslotte allebei. Ondertussen is ze nu voor de tweede dag opgenomen en lijkt het iets beter te gaan. Ze heeft voor het eerst zelf een heel klein beetje gedronken. Eten krijgt ze nog steeds gevoerd. Verder gaat ze al een paar dagen niet op de kattenbak. Dat is natuurlijk nog wel een probleem. Er wordt, als het gaat, morgen bloed bij haar afgenomen om nog verder onderzoek te doen. We duimen heel hard en hopen dat het allemaal goed gaat aflopen. Aan de dierenartspraktijk zal het niet liggen, want de mensen daar zijn heel kundig en ontzet-tend lief voor Sigyn. Ze kennen haar bij naam, spreken haar zo toe en nemen de tijd en moeite om naast het verzorgen ook wat te knuffelen. De andere poezen hebben, zo lijkt het, niet echt in de gaten dat Sigyn er niet is. Behalve Loki, die loopt al een paar dagen te zoeken waar zijn kleine grijze vriendinnetje gebleven is. Hopelijk kan hij haar weer snel bekroelen.
Sinds zes dagen gaat het niet goed met Sigyn. Na een weekend met overgeven en niet eten of drinken zijn met haar naar de dierenarts gegaan, die nierproblemen constateerde. We kregen een hele batterij aan medicijnen mee om te injecteren en oraal te geven. Het geven van een injectie viel reuze mee, maar het toedienen van de pilletjes, siroop en eten was een drama. Met z'n tweeën moesten we haar vasthouden en ondertussen proberen alles in haar bekje te krijgen. Gevolg: Sigyn gestresst, wij gestresst en Sigyn daardoor nog meer gestresst. Na lang overwegen en met pijn in het hart hebben we besloten haar naar de dierenarts te brengen voor opname. Dan krijgt zij de rust die ze nodig heeft en verdient en kan ze veel beter in de gaten gehouden worden. Wij werken tenslotte allebei. Ondertussen is ze nu voor de tweede dag opgenomen en lijkt het iets beter te gaan. Ze heeft voor het eerst zelf een heel klein beetje gedronken. Eten krijgt ze nog steeds gevoerd. Verder gaat ze al een paar dagen niet op de kattenbak. Dat is natuurlijk nog wel een probleem. Er wordt, als het gaat, morgen bloed bij haar afgenomen om nog verder onderzoek te doen. We duimen heel hard en hopen dat het allemaal goed gaat aflopen. Aan de dierenartspraktijk zal het niet liggen, want de mensen daar zijn heel kundig en ontzet-
12 mei 2006
Het lijkt beter te gaan met Sigyn. Ze is veel levendiger en alerter. Ze loopt rondjes in haar bench, geeft kopjes en doet af en toe zelfs een pootje buiten de benCh. Ze gromt niet meer en vindt het echt heel fijn geaaid te worden. Dat is een goede ontwikkeling. Helaas eet ze nog steeds niet zelf en is nog niet op de kattenbak gegaan. Dat moet nu snel gaan veranderen. De dierenarts gaf aan dat er misschien nog een andere, onderliggende oorzaak voor haar eetweigering is. Dat wordt nu onderzocht door bloedonderzoek. Die uitslag is pas over een paar dagen bekend, dus moeten we gewoon weer afwachten.
Het lijkt beter te gaan met Sigyn. Ze is veel levendiger en alerter. Ze loopt rondjes in haar bench, geeft kopjes en doet af en toe zelfs een pootje buiten de benCh. Ze gromt niet meer en vindt het echt heel fijn geaaid te worden. Dat is een goede ontwikkeling. Helaas eet ze nog steeds niet zelf en is nog niet op de kattenbak gegaan. Dat moet nu snel gaan veranderen. De dierenarts gaf aan dat er misschien nog een andere, onderliggende oorzaak voor haar eetweigering is. Dat wordt nu onderzocht door bloedonderzoek. Die uitslag is pas over een paar dagen bekend, dus moeten we gewoon weer afwachten.
13 mei 2006
Onze kleine meid is weer thuis. De dierenarts heeft ze niet aan het eten gekregen,behalve onder dwang. Drinken doet ze zelf en ook de kattenbak krijgt weer bezoekjes. Het leek de dierenarts beter om Sigyn thuis wat verder tot rust te laten komen. We hebben haar in de kattenkamer gedaan, met haar speciale eten en geprepareerde water en nu moet ze het toch echt zelf gaan doen! Na de eerste keer dat we haar vloeibaar voedsel hadden gevoerd begon ze spontaan wat gemorst voedsel van de grond op te likken. Dat is ook weer een stapje in de goede richting. Verder miauwt ze ontzettend hard omdat ze uit de kattenkamer wil. Dat negeren we voorlopig even. De andere poezen vinden het maar raar dat hun kamerdeur dicht is. Ze horen Sigyn maar zien haar niet. Ze moeten nog even wachten. Pas als onze grijze dame ook zelf eet, gaat de deur weer open. Anders zijn er toch iets te veel kapers op de kust die al het speciale eten naar binnen werken.
Onze kleine meid is weer thuis. De dierenarts heeft ze niet aan het eten gekregen,behalve onder dwang. Drinken doet ze zelf en ook de kattenbak krijgt weer bezoekjes. Het leek de dierenarts beter om Sigyn thuis wat verder tot rust te laten komen. We hebben haar in de kattenkamer gedaan, met haar speciale eten en geprepareerde water en nu moet ze het toch echt zelf gaan doen! Na de eerste keer dat we haar vloeibaar voedsel hadden gevoerd begon ze spontaan wat gemorst voedsel van de grond op te likken. Dat is ook weer een stapje in de goede richting. Verder miauwt ze ontzettend hard omdat ze uit de kattenkamer wil. Dat negeren we voorlopig even. De andere poezen vinden het maar raar dat hun kamerdeur dicht is. Ze horen Sigyn maar zien haar niet. Ze moeten nog even wachten. Pas als onze grijze dame ook zelf eet, gaat de deur weer open. Anders zijn er toch iets te veel kapers op de kust die al het speciale eten naar binnen werken.
19 mei 2006
Ondertussen zijn we een aantal dagen verder en gaat onze kleine grijze muis als een trein. Op zondag had ze netjes op de kattenbak gezeten en zelfs al een klein drolletje weggelegd. Haar darmen waren dus weer aan het werk. Vanaf maandag hebben we haar gewoon weer door het hele huis laten lopen. Alleen met het eten hebben we haar apart gezet. Het vloeibaar eten was zo op, maar ze verrekte het om een hap van het andere eten te nemen. Eerlijk gezegd rook het ook absoluut niet lekker. We hebben haar daarom gewoon weer bij de rest laten zitten en ook de gewone brokjes gegeven, en ja wel, die gingen zonder problemen naar binnen.
Ondertussen zijn we een aantal dagen verder en gaat onze kleine grijze muis als een trein. Op zondag had ze netjes op de kattenbak gezeten en zelfs al een klein drolletje weggelegd. Haar darmen waren dus weer aan het werk. Vanaf maandag hebben we haar gewoon weer door het hele huis laten lopen. Alleen met het eten hebben we haar apart gezet. Het vloeibaar eten was zo op, maar ze verrekte het om een hap van het andere eten te nemen. Eerlijk gezegd rook het ook absoluut niet lekker. We hebben haar daarom gewoon weer bij de rest laten zitten en ook de gewone brokjes gegeven, en ja wel, die gingen zonder problemen naar binnen.
Op dinsdag hebben we de uitslag van het bloedonderzoek gekregen. Alle nierwaarden waren weer okee! Het enige wat we nu nog doen is de twee antibioticakuren afmaken en dan hebben we hopelijk de crisis achter de rug. Sigyn relaxt in ieder geval al weer.
Sinds haar ziekte is Sigyn heel wat socialer geworden. Ze zit dagelijks op schoot, zoekt meer gezelschap van de rest en blaast veel minder. Ze laat zich zelfs niet meer iedere keer uitdagen door Laga, wanneer die gaat zitten grommen. Maar, eerlijk is eerlijk, Loki blijft toch nog steeds haar favoriet.
Het ging zo goed, maar na het overlijden van Loki is Sigyn het echt kwijt. Je kunt gewoon zien dat ze zich verloren voelt. Ze ligt wel meer in het zicht, maar toenadering tot de rest gaat niet van harte. Af en toe lukt het om wat dichter bij Freya en Bödvild te komen, maar meestal resulteert het weer in blazen en hard weglopen. De wasbak in de keuken zit dan best lekker. Ze heeft vers water tot haar beschikking en ze kan overzien wie er aankomt.
Met Tjodalv erbij moest Sigyn weer wennen. Die gekke stuiterbal is echter van niets en niemand bang. Als Sigyn naar hem blaast, kijkt hij even verschrikt en sprint daarna weer naar een ander toe. Echt knokken net als met Jord of gromconcerten net als met Laga zijn er niet. Gelukkig maar. Ze kunnen zelfs redelijk bij elkaar in de buurt liggen slapen.
Om Sigyn wat rustiger te laten worden zijn we begonnen met homeopathische druppeltjes. Het was even afwachten, maar ze hebben wel iets geholpen. Sigyn zoekt zelf niet meer constant de confrontatie op. Ze is vaak alleen, maar zoekt toch regelmatig de rest op. Die hebben natuurlijk niet zomaar zin om haar ineens weer toe te laten en dat resulteert dan weer in blaaspartijen. Het is nu eerder zo dat de anderen Sigyn opzoeken dan zij hen.
Maar als het etenstijd is zijn alle problemen van de baan. Dan wil iedereen zo snel mogelijk naar zijn of haar bakje. En dan hebben we toch weer "acht op een rij"!
Sigyn zoekt steeds vaker het gezelschap op van Gudrun. Eerst zaten ze saampjes in de kattenkamer, maar dan ieder op een ander plek. Langzaamaan komen ze telkens dichter bij elkaar. Gudrun is ook de enige poes die zonder problemen naast Sigyn kan zitten als Sigyn eet! We wachten nog op de keer dat ze naast elkaar liggen. Maar deze foto komt al aardig in de richting!
Verder blijft ze natuurlijk gewoon een prachtige katje!
Katten blijven je verrassen. Als je denkt dat je ze eindelijk helemaal doorhebt, doen ze toch weer iets aparts. Zo besloot Sigyn dat ze, net als Jord, gewoon in de keukenweegschaal kon liggen. Tja, dat klopt!
Deze foto is wat wazig, maar die moest ook in tempo genomen worden. Jord en Sigyn, naast elkaar bij het eten.
Zo dicht bij elkaar is echt een unicum.Van hele korte duur,
Zo dicht bij elkaar is echt een unicum.Van hele korte duur,
want nog geen vijf seconden nadat de foto genomen was stoven ze ieder een andere kant uit.
Met het hele warme weer had Sigyn genoeg van haar kamertje boven. Mevrouw kwam lekker naar beneden en... liep gewoon door naar buiten. In eerste instantie erg voorzichtig, want ze was al tijden niet meer in de ren geweest.De krabpaal was herkenbaar, dus ging ze daar eerst maar eens op.
Dat zat best lekker;
Sigyn besloot nog een trapje hoger te gaan.
Sigyn besloot nog een trapje hoger te gaan.
Vanaf dat hoge plekje kreeg ze ineens door dat ze die gekke kipbeesten van de buren beter kon zien.
Na een intense kipcontrole werd het tijd voor een verdere inspectie van de ren. Op de grond naast de schutting waren die kakelgevallen nog beter te bekijken!
De trap op was net een stap te ver tijdens deze eerste verre buitenwandeling.
Langs de rand van het hek kon ze alles overzien; de ren, de kippen van de buren én de tuin van buren aan de andere kant.
Zoveel indrukken op een korte tijd, daar moest ze van uitrusten. Het dak van het konijnenhok was daar erg geschikt voor!
