De tips die hieronder staan zijn geen professionele tips. Het zijn gewoon dingen die wij in de praktijk meegemaakt hebben en voor ons handig zijn. Misschien voor andere kattenbezitters ook.

Dierenarts

Met je katten naar de dierenarts is heel vaak een heel gedoe, want hoe krijg je die dames en heren in hun reismandjes zonder stress. Wij hebben ontdekt dat die mandjes heel wat minder bedreigend zijn als ze alle dagen in het zicht staan. Omdat we ruimte genoeg hebben,  staan de mandjes in de kattenkamer en zijn ze niets bijzonders. Meestal kruipen ze al in de mandjes als we deze in de gang klaarzetten.

Maar als het echt zo ver is, zijn ook onze katten verdwenen. Daar hebben we ook weer iets op verzonnen. Vlak voordat we naar de dierenarts gaan, krijgen ze pas eten.

Zodra we zien dat de bakjes bijna leeg zijn gaat de keukendeur dicht en kunnen we de katten zonder moeite in de mandjes doen. Sinds we dit zo doen gaan de katten veel rustiger (zonder klagelijk gemiauw) mee in de auto. En eerlijk is eerlijk, als de katten kalm zijn zit je zelf ook ontspannen!

Voer

De katten kregen altijd verschillende soorten brokjes. Blikvoer geven we niet meer. Een aantal merken bleek in de loop van de tijd toch niet zo echt goed gegeten te worden dus uiteindelijk hielden we Whiskas en Gourmet over. Helaas hadden sommige katten regelmatig last van haarballen. Een vriendin van ons raden ons Royal Canin Indoor aan. Dit is speciaal gemaakt voor katten die niet buiten komen en het voorkomt haarballen (volgens het opschrift). Dat hebben we een hele tijd gegeven met goed resultaat. Minder haarballen en de vachtjes glimden.

Ondertussen hebben we een ren en kunnen de poezen lekker naar buiten. Ze eten gras en kunnen zo hun haarballen kwijt. Onze Coontjes waren bij de fokker gewend Carocat te eten en dat krijgt nu iedereen. Ze vinden het lekker en het scheelt ons heel veel in de portemonnee (en da's ook lekker).

Namen geven

Toen we wisten dat we twee katten zouden nemen was het vinden van de namen het eerste probleem. Na allerlei overpeinzingen kwamen we uiteindelijk uit bij een boek met Noorse mythen en sagen. Daar hebben we gezocht naar twee namen, die beslist niet op elkaar leken. Er werd altijd gezegd dat katten naar hun naam luisteren, maar dat vooral klinkers hierbij belangrijk zijn. Freya (in kattenoren dus ey-a) reageerde heel goed op haar naam. Ook de overige katten hebben geen problemen met het herkennen van hun namen. Sigyn (i-i), Ægir (ee-i), Gudrun (oe-oe), Jord (ò), Laga (a-a), Tjodalv (o-à), Rauni (au-i) en Galder (a-u) zijn duidelijk verschillend klinkende namen. Het werk dus echt.

Maar... katten blijven katten. Als ze geen zin hebben om naar je te luisteren doen ze dat nog steeds niet. Daar helpt geen enkele naamgeving bij!

Kattenbakken

Officieel zou je per kat een kattenbak moeten wegzetten. Wij hebben echt geen plaats voor negen kattenbakken in huis en verder zou het wel een hele dure en tijdrovende aangelegenheid worden om al die bakken iedere dag te verschonen. Tot nu toe hebben we zeven bakken staan. 's Ochtends worden twee bakken in de keuken en twee in de gang schoongemaakt en 's avonds twee in de kattenkamer en in het kamertje waar Freya 's nachts slaapt.  Dit werkt voor onze katten prima.

Pillen, zalfjes en druppels

Pillen gaven we eerst in het blikvoer, maar dan werden alle brokjes opgegeten behalve het ene waar een pilletje in zat. Omdat we gestopt zijn met blikvoer geven wij pillen tegenwoordig met een pillenschieter (te verkrijgen bij je dierenarts). Dat voorkomt meestal scherpe tandjes in je hand of dat de pil wordt uitgespuugd.

Wij gebruiken Multi-Vitamin Plus van Gimpet. Een dotje op je vinger, tablet erin en houd het de kat maar voor: binnen een  seconde is het opgelikt, inclusief het  tablet.

Met een lekkernij uit de tube

gaat het heel makkelijk.

Druppeltjes en zalfjes geven bij ons meer problemen. Eigenlijk moet je dan vier armen hebben. Twee om de kat vast te houden en twee om druppeltjes/zalf toe te dienen. Wij proberen vaak de kat gewoon te laten zitten waar hij/zij zit. Meestal heeft het dier dan niet eens in de gaten dat je iets vervelends komt doen. Met  de ene arm licht geleund op de kat om hem tegen te houden en de andere in de aanslag met de druppels/zalf moet het zo gebeurd zijn.

Tot nu toe lukt het bij ons vrij aardig.

Buiten of binnen

Omdat we begonnen zijn met onze katten op een flat zijn de oudste drie nooit buiten gewend. Op het moment dat we naar ons huis verhuisde was voor ons al duidelijk dat de katten niet naar buiten zouden gaan. Het verkeer, duivenmelkers in de buurt en andere katten vonden we redenen genoeg om ze binnenkatten te laten blijven.

Nadat we bij een vriendin een prachtige kattenren achter aan het huis hadden gezien zijn we meteen zelf ook begonnen met de plannen voor zo'n ren. Wij hebben het geluk dat ons huis en tuin zo gebouwd zijn dat we er ruimte voor hebben. De katten kunnen via een luik in en uit lopen.

13 juni 2007: de kattenren is vandaag uitgebreid tot de schuur, dat wil zeggen 15 m²!

Ieder moet het voor zich weten, maar wij zijn heel blij met deze oplossing. Niemand heeft last van onze katten, wij hoeven niet ongerust te zijn dat er iets met hen gebeurd en de katten kunnen toch een frisse neus halen.