Prisca, de kat van
onze overburen, beviel op 5 mei 2005 van drie lieve kleine katjes. Twee
lapjes en een schildpadje. Aangezien de buren een weekje op vakantie
gingen, werd aan ons gevraagd of we op moeder en kindjes wilden passen.
Dat was natuurlijk geen probleem!
Met veel plezier hebben we de katten verzorgd en genoten van de kleine
ukkies. Zo'n bergje kittens is toch ontzettend lief.
Hoewel we er aan alle kanten tegen gevochten hebben (echt waar!!),
heeft de charme van het kleine schildpadje het gewonnen en gaven we ons
op 19 mei 2005 gewonnen. Het schildpadje gaat over een tijdje met ons
mee naar huis. We gaan haar Laga noemen.
Na bijna drie weken zijn Laga's oogjes goed open en gaat ze al pogingen
doen echt te lopen. Op een bed valt dat trouwens nog niet mee. Maar het
begin is er.
Prisca laat zien hoe groot haar moedergevoelens zijn. Als we Laga iets
te lang naar haar zin op het bed laten, zit Prisca er meteen bij ( en
ongeveer bovenop) om te kijken of alles wel goed gaat met haar kindje.
Laga is er iets minder van onder de indruk.
Het duurt eventjes, maar na een aantal keren kijkt Laga recht in de
camera en hebben we een prachtige close-up. Wat een mooi dametje is ze
al!
Een kleine week later kun je zien hoe snel kittens groeien en bijleren.
De drie hummels zijn zeer nieuwsgierig en hangen regelmatig met hun
kopjes over de rand van hun mandje. Laga durft er zelfs al een pootje
bij te doen. De grote wereld is toch wel heel erg spannend.
Als ze zo zitten lijken ze heel rustig en braaf,
maar voor je het weet maken ze er een worstelpartij van met z'n
drieën.
Fijn toch, je speelkameraadjes altijd binnen
pootbereik!
Prisca houdt zich nu iets minder met de kleintjes bezig, maar als ze
eenmaal begint met zorgen laat ze de kittens bijna niet meer los. Hier
ligt Laga in zo'n "moederlijke" houdgreep.
LAGA IS THUIS!
Zo in de armen van het vrouwtje hangt best lekker. Laga kijkt alsof ze
niet anders gewend is.
De eerste kennismaking met Gudrun was iets minder lieflijk. Na
aanvankelijk gesnuffel moest er toch door beide dames was geblazen
worden. Maar dat was dan ook alles.
Na een nachtje apart slapen mocht onze jongedame beneden rondlopen. Ze
trippelde voorzichtig op de tegels, daarna waren de planken van de
boekenkasten aan de beurt. Loki en Ægir bekeken dit vanaf een
veilige afstand, onder tafel. Wat een helden, hè!
Laga is echt ontzettend makkelijk en lief. Ze huppelt vrolijk rond en
wordt er geblazen of gegromd dan draait ze zich om en gaat weer ergens
anders naar toe. De derde dag zocht ze zelf al toenadering tot Freya en
Loki. Die waren beiden niet echt onder de indruk. Waarschijnlijk hebben
ze al te vaak nieuwe kleine katjes meegemaakt. Ondertussen krijgt Laga
al wasbeurten van Loki! Tegen alle verwachting in wordt er door
Bödvild niet gemoederd. Laga zit er niet echt mee; dus wij ook
niet.
Jord heeft de eerste paar dagen vanaf de koelkast en de magnetron dat
vreemde donkere wezentje in de gaten gehouden. Op de foto houdt ze nog
afstand van Laga, maar dat is nu al weer over. Ze voetballen met z'n
tweetjes en naast elkaar slapen ze bij ons op bed. Misschien krijgt
Laga het voor elkaar dat Jord weer meer in de huiskamer komt.
Met een temperatuur boven de 30°C heb je het gauw warm. Dan is
het fijn om een klein katje te zijn. Je spreidt je helemaal uit op de
bank en dan koel je lekker af. Zalig!
In de kattenren is het ook leuk. Eerst kwam Laga nog heel voorzichtig
naar buiten, maar dat is alweer verleden tijd. Ze rent de ren in en
hangt binnen de kortste keren in het gaas. Het is al net zo'n commando
als Gudrun.
De krabpaal is eveneens een eitje. Daar klom Laga de eerste dag dat ze
beneden mocht rondlopen al in. Ondertussen is ze iets handiger en ziet
het er al best indrukwekkend uit voor een poesje van 7½ week.
Zodra er iets nieuws in huis staat, wordt dat door alle katten grondig
onderzocht. Meestal door er voorzichtig omheen te lopen en er aan te
ruiken. Als je Laga heet, moet je het natuurlijk ook aanraken.
Nieuwe tafels zijn ook razend interessant. Als er dan ook nog mandjes
onder staan kan je je als klein poesje natuurlijk niet inhouden.
Regelmatig klinkt er "doink" door de kamer als Laga weer eens met volle
vaart vanaf de grond direct in het mandje probeert te springen. Ze
begrijpt nog steeds niet dat die glasplaat echt niet meegeeft.
De eerste zes weken heeft Laga apart kittenvoer gegeten. Sinds een
tijdje mag ze met de rest meedineren. En jawel: dan heb je
acht-op-een-rij! Ze heeft nog wel eens moeite om haar eigen plekje op
te zoeken, waardoor andere katten compleet de kluts kwijt raken. Maar
met wat duwen en schuiven heeft iedereen zijn of haar plaatsje weer.
Laga's kleuren en tekening worden steeds mooier. Haar vacht is nog
steeds pluizig.
We zijn heel benieuwd of dit zo blijft.
Ondertussen zijn we weer een tijdje verder. Laga's velletje is prachtig
van kleur, ontzettend zacht, maar het echte pluizige is er (helaas)
toch af. Het lieve karakter is gelukkig gebleven. Prachtig toch, zoals
ze hier ligt te rollebollen in de ren...
... of op het bed?
Je kunt zalig met haar kroelen, maar wel op Laga's voorwaarden. Ze komt
uit zichzelf op je schoot zitten; niet als jij er toevallig zin in
hebt. 's Nachts komt ze eerst dabberen in je haren, sabbelen aan je
gezicht of hand terwijl ze heel hard snort. Als je haar vaak genoeg
wegduwt (of haar maar laat omdat je geen zin meer hebt om haar nog
zetjes te geven) gaat ze op een gegeven moment lekker liggen slapen.
Meestal naast je, soms met haar kopje op jouw hoofd!
Spelen vindt ze prachtig en gelukkig gebruikt ze daarbij geen tandjes.
Want die zijn toch al behoorlijk scherp.
Pas na een jaar is Laga voor het eerst krols geworden. We waren van
plan haar daarna meteen te laten steriliseren. Op aanraden van de
dierenarts hebben we even gewacht, want dan kon haar lichaam weer tot
rust komen. Alleen is Laga binnen drie weken weer opnieuw krols
geworden. We hebben daarna niet meer gewacht, maar haar meteen onder
het mes laten gaan. Met een prachtige zilverkleurige buik en drie
hechtingen kregen we haar mee... en konden we daarna nog twee keer met
haar terug. Na twee dagen had ze er een hechting uit.Bij de dierenarts
heeft ze twee nietjes in haar buik gekregen en de welbekende toeter op
haar kop!
Die gooide ze na een paar dagen af en toen heeft ze zichzelf
ontniet. De dierenarts heeft er toen nog een keer een nietje in gezet
en wij hebben de lampenkamp zodanig strak omgedaan dat ze nog wel kon
eten, drinken en ademhalen, maar verder niets!
Laga vond de kap helemaal niet leuk, maar gelukkig was ze er wel heel
handig mee. Kattenluikjes waren geen probleem en ook het slapen bij ons
op bed ging vanzelf.
Maar, ze was wel erg opgelucht
toen dat gekke ding eindelijk van haar kopje mocht. Nu kon ze weer
slapen zoals ze gewend was: uitgestrekt, haar poten vier
verschillende kanten uit en bij voorkeur haar rug in een S-vorm. En als
dan de baas en het vrouwtje ook nog nieuwe meubels kopen die ze kan
uitproberen is Laga echt heel gelukkig!
Toen kwam er ineens een klein katertje in huis bij. Laga wist niet hoe
ze het had! De eerste dagen heeft ze van een hele grote afstand naar
Tjodalv zitten kijken. Zodra hij nog maar een stap in haar richting
deed ging ze er vandoor. Dat vond Tjodalv natuurlijk geweldig en die
rende vrolijk mee. Laga raakte dan helemaal de kluts kwijt en liep nog
harder weg.
Als dat niet hielp, gaf ze een tik of blies ze wat, maar helaas was
Tjodalv daar niet echt van onder de indruk. Een slapende Tjodalv wilde
ze wel wat nader onderzoeken, heeeel voorzichtig.
Laga's vriendschap met Jord is er gelukkig nog steeds. De wasbak in de
keuken is een geliefd plekje van de dames. Daar kunnen ze even
"bijkletsen" en samen water drinken. Want dat water is natuurlijk lekkerder dan het water uit een ordinair drinkbakje.
Na een dag of tien kreeg Laga in de gaten dat dat zwart-witte
gevalletje op poten ook een kat was. In plaats van alleen maar weg te
rennen, bleef ze nu zitten of draaide de rollen om.
Dan zagen we eerst Tjodalv wegschieten met Laga erachter aan.Nu zien we
ze iedere dag samen stoeien, rennen en spelen. Dat is zo'n leuk
gezicht. Hopelijk blijven ze altijd zulke goede maatjes.
Tjodalv en Laga trekken regelmatig sprintjes door het hele huis.
Tjodalv gaat af en toe ook in een heuse hinderlaag liggen om Laga
daarna te bespringen. Gelukkig gebeurt het ook andersom. Nu gaat dat
nog, als Tjodalv zo door blijft groeien dan vrezen dat Laga het nog
zwaar krijgt. Samen kattenkwaad uit halen is natuurlijk ook leuk, bijvoorbeeld Bödvild uit de krabpaal jagen.
Laga heeft ineens weer een nieuwe tik. Op een manier die wij nog niet
ontdekt hebben, komt ze boven op de keukenkastjes. Daar gaat mevrouw
lekker liggen pitten. Het is een ontzettend rustig plekje, want niemand
anders krijgt het voor elkaar daar boven op te komen.
Met Rauni heeft Laga weer een nieuwe kameraadje erbij gekregen.
Regelmatig rennen ze elkaar achterna . Dat gaat in een zodanig tempo
dat we er nog geen foto's van hebben. Nog leuker is het om samen
Ægir of Tjodalv te belagen. Dat zijn wel katers, maar tegen
zulk damesgeweld kunnen ze niet op.
Net als de rest vindt Laga het fijn om naar buiten te kunnen. Ze geniet met volle teugen van de ren.
Galder
is duidelijk van een ander kaliber dan Ægir of Tjodalv. Met zijn "ik
plof neer waar het me uitkomt" gedrag zijn al flink wat katten in huis
geschrokken. Laga lag hier net heerlijk te soezen en toen zat er ineens
een groot oranje monster naast haar! Galder kijkt heel lief, maar zodra
de foto genomen was had Laga er al genoeg van.
De Noorse godin die
alles weet
