Een vrouw van Odin

De Stamboom

Vandaag, 21 juni 2003, is het zover. Na dertien weken, waarin Jord
met liefde werd grootgebracht, komt zij thuis. Het naamplaatje,
de eetbakjes en de kattenkamer:

alles is al in orde voor haar aankomst.


De eerste kennismaking met de andere katten verloopt vrij rustig. Nog in haar reismandje piept ze tegen Loki die daar zo van schrikt dat hij het eerste uur niet meer in haar buurt durft te komen. Nou ja! Bödvild snuffelt wat maar deinst toch ook terug als Jord blijkt te kunnen blazen.








Jord wil eerst de boel zelf verkennen.De kattenren heeft meteen een grote aantrekkingskracht. Ze stapt voorzichtig naar buiten en vindt de zon op haar velletje duidelijk erg fijn. Gudrun besluit daarop dat kleine wezentje dat zomaar in de ren zit eens van dichterbij te gaan bekijken.
 

Dat vindt Jord wel erg eng. Gelukkig voor Jord is ook Gudrun onder de indruk van haar geblaas.


Jord heeft binnen heel korte tijd in de gaten dat je boven op de krabpaal veel meer kunt zien dan op de grond. En wat te denken van al die plankjes.


Wanneer Freya de ren in komt geslenterd is Jord meteen alert en komt ze uit de koker. Maar nu heeft ze pech, want Freya is totaal niet onder de indruk. Jord begint met blazen en krijgt meteen geblaas terug. Potverdorie! Ze begint daarop te grommen en Freya gromt gewoon terug. Da's toch best een tegenvaller. Dan maar weer terug naar de koker toe.


















Eten tussen de zes anderen is toch nog een te grote stap. Daarom krijgt ze haar eerste maaltijd uit "haar" bakje in de huiskamer. Morgen gaat het bakje verder richting keuken om daar uiteindelijk tussen de andere bakjes te belanden, hopelijk met Jord.





Ondertussen zijn we een week verder en madame heeft al een plaats gevonden in de rij. Sterker nog, na drie dagen sprong ze op het eerste bakje af dat gevuld werd met kattenbrokjes. Tot grote schrik van Sigyn, die plots haar eetplaats ingenomen zag worden. Na wat schuiven gaat Jord meestal wel naar haar eigen bakje toe. Gudrun is nog zodanig onder de indruk dat die pas komt eten als dat kleine nieuwe mormeltje uit de weg is. Dus voorlopig alleen nog een foto van "zes op een rij".

Hopelijk kunnen er snel een nieuwe foto bijzetten met zeven.

Jord is vreselijk ondernemend. Al onze katten zijn als kitten bij ons gekomen en hebben de nodige capriolen uitgehaald. Jord is echter een kitten apart. Ze is nergens bang voor, moet alles zien, springt overal op (en ook wel eens mis) en vliegt heen en weer de kamer door. Toch is ze nog niet verder gekomen dan de benedenverdieping. Blijkbaar is de trap toch nog een stap te ver. Maar we zijn ervan overtuigd dat ze er in de toekomst gretig gebruik van gaat maken. Op en neer de trap opstuiven, we zien het al voor ons. Jord is ook de enige kat die zichzelf ziet in de spiegel en die de vissen razend interessant vindt.

Vanaf de bank kijkt ze vol spanning naar de vele figuren in die grote bak met water. En als je haar voor het aquarium houdt, is ze de koning(in) te rijk!


Jord vindt het buiten in de kattenren fantastisch, maar binnen in een bepaald mandje ligt het ook prima. Als een heuse diva wil ze wel voor de foto gaan liggen. Ze is alleen te lui om zich om te draaien...


Nou, de-zeven-op-een-rij-foto heeft niet lang op zich laten wachten:



Jord is ondertussen helemaal ingeburgerd. Ze vindt het geweldig om veters los te trekken, je benen aan te vallen, in je tenen te happen en zelfs van de grond af op je rug te springen. Kortom, het is een klein terreurkatje. Als het te erg is, wordt er meestal ingegrepen door Bödvild of Loki. Dan krijgt ze een corrigerende tik en houdt ze weer even op.


Verder is ze vreselijk aanhankelijk. Iedereen wordt besnuffeld en kan haar dan aaien en kusjes geven. Het is een echte kroelkous. Dit alles gaat gepaard met heel hard snorren.


De trap en de kamers boven zijn ook geen geheim meer voor haar. Als een razende Roeland stormt ze naar boven om dan een lekker plekje boven op de krabpaal uit te zoeken. Soms als ze meteen weer terug naar beneden sprint gaat ze lekker bij de anderen liggen.


Het aquarium is een mooie plek geworden om op te slapen en vanaf te vallen (tot grote pret van ons!). De vissen kan ze nu van een andere kant bekijken.


Met de rest van de katten kan Jord het goed vinden. Er wordt (nog) geen ruzie gemaakt en regelmatig krijgt ze een lik over haar snuit van Freya of Loki.  Zelfs Sigyn en Gudrun lopen niet weg en met Ægir doet ze af en toe tikkertje.


Als ze na een half uur rennen en draven ineens moe wordt en in slaap valt,
demonstreert ze hoe lenig en elastisch een kattenlijfje is.



Autorijden vindt ze iets minder leuk. Er komt dan verbazingwekkend veel geluid uit zo'n klein katje. Eenmaal aangekomen op de bestemming is het weer over. Maar dat hebben al onze katten (zie de kattenprik).


Jord is helemaal bezeten van water. Je kunt de kraan niet aanzetten of mevrouw zit in het aanrecht!  Zelfs  de kraan vol uit opendraaien, zodat ze kleddernat dreigt te worden, maakt geen indruk. Haar hele lijf kan doorweekt worden, maar de waterstraal zal ze krijgen! Erg grappig natuurlijk, totdat ze zich uitschudt...







Sinds kort hangt er een speeltouw in de kattenren, maar dat is geen erg groot succes. De meeste katten vinden het maar een raar wiebelend ding, dat in de weg hangt. Met wat hulp van ons wil Jord dan (voor de foto) nog wel even belangstellend doen. Erin klimmen is een te grote inspanning.


 
Ægir had helaas weer een likplek en moest dus zijn toeter weer om. Dat was teveel voor kleine Jord. Zoiets engs had ze in haar hele poezenleventje nog nooit gezien!

Ze zette een hoge rug op en dikke staart en begon te grommen. Het heeft een dag geduurd voordat ze doorhad dat Ægir in die toeter zat en gewoon nog hetzelfde katertje was. Het leverde wel leuke foto's op.

Jord blijkt graag te helpen bij het huishoudelijke werk. Wat te denken van het schoonmaken in de keuken? Ze rolt alvast een stukje keukenpapier af. Ze is alleen iets te enthousiast...











Verder vindt ze het geen probleem even te controleren of de pannen goed schoon zijn voordat er gekookt gaat worden.



Ze is nu vier maanden bij ons en we vragen ons af wat ze nog meer voor leuke verrassingen in petto heeft. Met Jord is het in ieder geval nooit saai.
 

Alles wat open kan, moet bekeken worden. Dat geldt voor keukenkastjes, boodschappentassen en de koelkast. Hier zit ze op het randje, maar ze heeft ook al helemaal in de koelkast gezeten. We waren zo gemeen om even de deur dicht te doen, maar zoals gaat alles met deze dame; ze was niet onder de indruk.

Haar favoriete plekje in de keuken is boven op de koelkast. Ze heeft de theemuts als kussentje in beslag genomen en ligt daarop zalig te slapen.


Als ze dan net wakker wordt, gaapt ze haar bekje helemaal open. Da's een leuk gezicht, vooral omdat het lijkt alsof ze helemaal geen tandjes heeft.






Een Abessijn wordt wel kind van de zon genoemd. Dat is ook bij Jord absoluut het geval. Overal waar ze in de zon kan zitten zal ze het doen. Tja, als dan de zon op de vuilnisbak in de keuken schijnt, kun je  niets anders doen dan daarop gaan zitten. Pootjes gevouwen, oogjes dicht, wie doet je wat?




De gang en de trap worden regelmatig als trainingsbaan gebruikt. Jord rent af en aan, trap op en trap af. Zo blijft haar conditie op peil en houdt ze haar slanke lijn. Na een aantal keren het parcours gelopen te hebben rust ze uit op het paaltje bij de trap. Daar past ze precies op. Als een heuse sfinx gaat ze daar mooi zitten zijn. Deze keer konden we het eindelijk vastleggen op een foto.






We waren heel benieuwd hoe Jord zich zou gedragen met oud en nieuw. Ze had tenslotte nog nooit vuurwerk meegemaakt. Oliebollen overigens ook niet, maar die vond ze razendinteressant!


Jord is ontzettend actief en speels. Ze rent en springt, maar ook zitten en zelfs staan op alleen haar achterpoten is een makkie voor haar. Dat kan ze een behoorlijk tijdje volhouden. Ze kan zo bij het circus.

En mocht het circus geen succes zijn, dan kan ze het altijd nog proberen als prima ballerina. Alles gaat elegant bij Jord. Hier is ze zich aan het wassen. Het Zwanenmeer is er niks bij, toch?







Met tien maandjes was het eindelijk zo ver; Jord werd krols. Het begon heel bescheiden met wat "prr" geluidjes, maar al gauw werd er gemiauwd bij het leven. De andere katten hadden het snel bekeken en bleven uit de buurt, behalve Ægir. Die snapte er helemaal niets van. Jord deed niets anders dan voor hem op de grond gaan liggen, met haar staartje op zij en blijkbaar moest hij dan wat doen... Voor Jord viel het ook niet mee, want zo'n krolsheid is behoorlijk uitputtend. Na een week was ze weer redelijk in haar gewone doen. Een week daarna begon ze echter weer opnieuw en was iedereen weer van slag. Binnenkort wordt ze geholpen en dan zal de rust snel terug zijn.



Hopelijk zorgt de operatie er ook voor, dat Jord en Sigyn wat beter met elkaar overwegkunnen. Die twee maken nog steeds ontzettend ruzie. Als het Jord allemaal te veel wordt, gaat ze op de koelkast zitten of ze kruipt ver weg. Onder het dekbed lig je heel veilig. Aan de foto is wel te zien, dat ze diep in slaap was!






Haar gekke streken blijven lachwekkend. Met de regelmaat van de klok springt Jord op je rug of op je schouders. Ze blijft rustig zitten en begint zelfs te snorren van plezier. Het eten klaarmaken met Jord in de buurt is niet meer mogelijk. Ze is zo behulpzaam dat ze overal haar kleine neusje in wil steken. Dat is toch lastig als je brood wilt smeren of warm eten wilt klaarmaken. Tenzij er mensen zijn die een bord vol Jord lusten...





Hier zit ons moppie lief in de camera te kijken. Ze weet nog niet dat ze over twee dagen onder het mes zal gaan. Wij weten wel beter.

Op 2 maart 2004 is het dan zover. Onder luid protest gaat Jord 's ochtends mee in de auto naar de dierenarts. Het blijkt dat vooral de auto niet erg gewaardeerd wordt, want eenmaal binnen in de dierenartsenpraktijk geeft ze geen kik meer.
Halverwege de middag kunnen we bellen hoe het met haar gaat. Alles is goed gegaan, ze is alleen nog behoorlijk suf.












Als we haar even later ophalen
is die sufheid duidelijk nog niet over.



Thuis brengen we haar meteen naar de kattenkamer zodat ze in alle rust uit haar roes kan komen. De foto's laten zien dat de eerste wankele stapjes (of beter gezegd slidings) nog veel moeite kosten. Ze zwiept van links naar rechts of draait rondjes.









We staan verbaasd over de afmeting van de wond. Bij de andere dames waren we een behoorlijke ritssluiting gewend, maar Jord heeft maar een klein sneetje. Het ziet er zo in ieder geval minder erg uit.



Na een paar uurtjes rust zit er al weer iets meer tempo in, maar dat blijkt maar van korte duur. Ineens is alle fut er weer uit. Waarschijnlijk zal een nachtje rust haar heel goed doen.



Gelukkig is een kat zo weer de oude. Onze Jord is hier geen uitzondering op. Ze rent, draaft en springt weer als een zot. We dachten dat we nu alle maffe dingen wel gehad zouden hebben ,maar nee, de jongedame heeft weer iets leuks gedaan.
De vaatwasser is klaar met het programma en de deur is op een kiertje gezet om de stoom eruit te laten. Even later zien we de deur van de vaatwasser helemaal openstaan. In het apparaat ligt Jord boven haar vriendje de koekenpan een dutje te doen!


De foto laat zien dat ze de commotie allemaal grote onzin vindt.

Alles wat mevrouw niet kent, moet onderzocht worden. Alles wat ze wel kent overigens ook. Zo wordt het inschenken van melk in een beker een ware circusact en boterhammen smeren op het aanrecht gaat alleen nog als Jord buiten de keuken gezet wordt. Sommige dingen zouden toch oninteressant voor haar moeten zijn. Maar ook champignons, boontjes en worteltjes zijn niet veilig voor haar kleine pootjes. Enne... wat denk je van aardbeien?

Natuurlijk blijft het stunten met zo'n ADHDje in huis.






Ze gaat nog steeds in een racetempo als ze Sigyn ziet (en Sigyn haar). Soms schat ze dan haar sprongen niet helemaal goed in en valt er wel eens iets om. De voorraadpot met kattenbrokjes bijvoorbeeld. De rest van de kattenfamilie vond het overigens een goede actie.


De hamster Klungel is zeer fascinerend. Jord moet aan alle kanten meekijken wat dat toch voor een raar zwart-wit gevalletje is.



Het verschonen van de hamsterkooi is met Jord in de buurt trouwens niet zo makkelijk. Als ze de kans krijgt zit ze in de kooi!


Modelwerk is nog steeds één van haar hobbies.
Als een heuse diva legt ze haar kopje in haar nek en geeft ze zich helemaal.











Sinds een tijdje nemen we Jord mee de kamer in. Zolang wij er zijn, blijft ze rustig zitten. Ze begint boven op de bank en daalt dan op een gegeven moment af naar beneden. Het liefst ligt ze tussen ons in, soms is Loki de gelukkige, maar meestal is Hans haar grote vriend. En veiliger dan zo kun je natuurlijk niet zitten!




We hebben het al zo vaak vermeld hierboven, maar Jord is gewoon een plaatje. Ze kan zo prachtig "mooizitten". Dan zoekt ze een plekje in de zon, zet haar pootjes bij elkaar, vouwt haar staartje daar om heen en sluit haar oogje.

Dit is een ware schoonheid.

We schreven het al op Laga's pagina: wat we gehoopt hadden is uitgekomen. Jord en Laga zijn vriendinnetjes geworden. Fantastisch!  Ze ravotten samen in de keuken. Laga kan nog niet op het aanrecht komen, dus heeft Jord (nu nog) een uitrustplekje. Verder heeft Laga ervoor gezorgd dat Jord  's nachts weer bij ons op bed slaapt. Vaak liggen de twee vriendinnetjes dicht tegen elkaar in dromenland. Of er wordt tikkertje gespeeld over en onder het bed, iets wat wij vooral midden in de nacht niet echt leuk vinden.

Jord komt ook weer buiten. Okee, het gaat nog wat voorzichtig, maar ze haalt weer frisse neusjes. Zowel overdag als 's avonds is ze weer met regelmaat in de ren te vinden.




Haar plekje op de koelkast is Jord sinds een tijdje kwijt. Tot onze verbazing heeft Laga besloten dat ze daar ook wil liggen. En als goede vriendin vindt Jord dat prima. Ze slapen nu vaak met z'n tweetjes op de theemuts, die als dekentje op de koelkast ligt. Of ze zijn allebei enigszins wakker en gaan lief naast elkaar zitten om op de foto gezet te worden.






De koelkast blijft Jords favoriete plekje, tenzij de verwarming aanstaat. Dan ligt ze plat boven op de radiator. Hier is ze net wakker geworden. Ze kijkt nog wat soepig uit haar oogjes.









Je kunt merken dat Sigyn ander gedrag vertoont; Jord is een stuk rustiger aan het worden. Ze komt meestal nog niet uit zichzelf de kamer in, maar wil als een prinsesje op de schouder meegedragen worden.
En wij, sukkels, trappen daar natuurlijk in.



Als ze eenmaal in de huiskamer zit, blijft ze eerst even op de bank hangen en dan begint de - nog steeds wat voorzichtige - wandeling. Het voetenbankje is duidelijk goedgekeurd om als zitplaats voor mevrouw te dienen. Ze geniet er duidelijk van.



Wat later is ze terug op de bank komen zitten. Zelfs Freya en Bödvild brengen haar niet van haar stuk.
Super toch! 




De ren is het echt helemaal voor Jord. Lekker rennen, door de schutting de kippen van de buren in de gaten houden en als de zon schijnt lekker genieten. Ze straalt er helemaal van.










Meestal vindt Jord Tjodalv iets te druk, maar als Tjodalv rustig aan doet, wil Jord er best bij zitten. Wat is ze dan toch een klein katje gebleven!