Gudrun

Een van de Valkyre (dienaressen) van Odin

Een vriendin van ons nodigde ons uit om naar haar vijfde kat te komen kijken. Het was een schat van een weeskitten dat in een kittenopvang was grootgebracht. We hadden het erover dat we "nog wel eens een keer" een lapjeskat erbij wilde, waarop ze ons wist te vertellen dat er nog een lapje in dezelfde kittenopvang zat. En toen was de zaak snel bekeken.

Een goede week later zat dit kleine bolletje lap bij ons in huis. We noemden haar Gudrun. Je zag Freya zuchten "niet weer een" en Sigyn bleef ver uit de buurt. Bödvild deed weer wat ze altijd deed en speelde moedertje. Ægir had een vriendinnetje en Loki, ach, die vond alles goed.

Het kleine lapje was en is een eigenwijs en ondeugend mopje. Tot nu toe hadden we de katten 's nachts altijd buiten onze slaapkamer gehouden. Gudrun was het daar niet mee eens. Ze krabde aan de deur en hield dat rustig twintig minuten vol en wegjagen hielp ook niet. Alleen haar de slaapkamer inlaten was ook geen oplossing, want dan wilde madame na een tijdje weer naar buiten. Dus, dan de deur maar open. En lol dat ze had!

En wij? Ach, het is best gezellig met de katten op het bed. Zeker in de winter als ze met z'n zessen tegelijk op het dekbed liggen. Toegegeven, af en toe moet je knokken om je dekbed, maar dat heeft toch ook zijn charmes.

Onze lappedons had nog meer kuren. Zo vond ze het erg amusant om "belletje te trekken" op zijn kats. Ze krabde als een gek aan de deur en als je die dan opendeed, spurtte ze in vliegende vaart de trap op. Ze lachte er nog net niet bij.

De kattenren vond ze ook iets prachtigs. Als een ware commando klom ze van de ene plank via het gaas naar de andere! Tegenwoordig gaat ze meestal gewoon springend heen en weer.

Gudrun heeft de primeur wat muizen vangen betreft. Een tijdje geleden kwam ze 's avonds binnen door het luikje en verdween meteen ergens in een hoekje. Daar begon ze als een zot heen en weer te springen. Even later kwam ze weer voorbij met iets in haar bek. Dat bleek dus een heuse muis te zijn. Dit onverstandige diertje was onder het hout van de ren doorgekropen en daar Gudrun tegengekomen. De rest van de katten reageerde niet zoals we gedacht hadden. Freya maakte meteen dat ze wegkwam (?!) en de anderen kwamen nadat de muis allang weer buiten was eens kijken in het hoekje waar Gudrun bezig was geweest.

Wij hadden Gudrun met muis ondertussen terug de ren in gezet en daar het veldmuisje uit haar bek gehaald. Het beestje hebben we buiten de ren en dus buiten het bereik van de grijpgrage pootjes van Gudrun gelegd. Tot op heden is er geen muis meer gevangen.

Gudrun is erg nieuwsgierig. De hamsters krijgen regelmatig Gudrun boven op hun kooi en de vissen in het aquarium zijn ook razend interessant.

Verder worden alle vogels buiten scherp in de gaten gehouden. En natuurlijk (schoon)papa wanneer hij de tuin komt doen. Daarvoor gaat Gudrun zelfs letterlijk op haar kopje staan.

Voor ons doet ze het niet, maar bij bezoek wil ze zich graag uitsloven.

Als klein lapje was ze altijd bij haar grote oranje vriendin te vinden.

Maar ook nu zijn ze nog vaak samen.

Toch is Bödvild ook degene met wie Gudrun het vaakste stoeit. Liefde met gevoel, zullen we maar denken. Als er iets te snoepen valt, zijn alle katten er snel bij. Meestal wint Bödvild, maar soms heeft onze lap geluk.

Of haar naam precies bij haar past, is niet te zeggen. Over de Valkyre is ons niet zo veel bekend en verder hebben we geen kat die Odin heet. Gudrun luistert in ieder geval goed naar haar naam.

	Gudrun is vreselijk nieuwsgierig, zoals het hoort bij een poes. Alle nieuwe spullen moeten meteen onderzocht of uitgeprobeerd worden. Dus, als er dan een nieuwe krabpaal aangeschaft is, zit madam als eerste bovenop. Slijmen bij het vrouwtje kan Gudrun ook heel goed. Zodra er tegen haar gepraat wordt, gaat ze gewoon op haar kopje staan. Werkt altijd!

Buitenzitten is een van de favoriete bezigheden van Gudrun. Op de krabpaal, in een mandje of op één van de plankjes. En als je haar dan wakker maakt, reageert ze zo:

Gudrun vindt het erg leuk om je te helpen met puzzelen. Dan komt ze bij voorkeur midden op je papier zitten en gaat dan kopjes geven.

Wanneer je dan opstaat om even een kopje thee te halen vind je je stoel daarna bezet! Mevrouw zet dan haar meest onschuldige toetje op in de hoop dat ze lekker op haar nieuwe plekje mag blijven zitten.

Gudrun vindt het ook leuk om op de bank je plek in te nemen. Ze gaat er dan eens lekker voor liggen. Bödvild vindt dat een uitstekend idee en komt er tegenwoordig vaak naast liggen. Zo krijg je een foto met twee dikke dames op een stoel. Om op te vreten toch, zo lief?

Een van de favoriete plekjes van Gudrun is op of tussen het dekbed dat in de warme zomermaanden onder het ledikant ligt. Je snapt niet dat ze dat plekje uitzoekt. Tuurlijk, het dekbed is lekker zacht, maar zo tussen het dekbed en het ledikant moet toch warm zijn? Poezen blijven ondoorgrondelijke wezens. Op deze foto heeft Gudrun duidelijk genoeg van al het commentaar dat wij op haar slaapplekje geven.

Gudrun is niet zo vaak in de buurt van Loki te vinden. Als in de herfst het zonnetje toch nog schijnt dan schiet Gudrun gauw de ren in en gaat languit onder het hangmatje liggen. Deze keer gaat dat niet, want er ligt al een dikke kater in dat matje. Dan zit er niets anders op dan er naast te blijven zitten in de hoop dat die dikke doemes nog een keer van zijn plek gaat.

Van al onze katten is Gudrun nog steeds de meest ondoorgrondelijke. Ze kan je aankijken met bijna een menselijke blik om daarna weer als een echte kat midden op je krant gaan liggen rollen. Verder wil ze soms wel en soms niet geaaid worden. Vreemden worden van een afstandje bekeken en na goedkeuring verblijd met een kopjesreeks tegen de schoen of, in sommige gevallen, een bezoekje op schoot. Op deze foto lijkt Gudrun in hogere sferen, maar in werkelijkheid zit ze gewoon in de kattenren!

Het dekbed is één van Gudruns favoriete plekken. Of wij er nu onder liggen of dat ze er alleen is maakt haar niets uit, als ze de ruimte maar heeft.

Sinds de komst van Laga krijgt Gudrun meer lichaamsbeweging. De kleine schildpadpoes jaagt onze lap het hele huis door! Als het echt te gortig wordt, kan Gudrun zowaar grommen en meppen. En dat helpt dan, voor even. Erg hoor!

Wat doe je als je een oude kast hebt en een oude deken? De kast zet je in de kattenkamer en daar leg je de deken in en voilà, onze verwende kattenspookjes hebben weer een slaapplaats bij. De plek is erg geliefd, vooral bij Ægir en Gudrun. Meestal moet je goed zoeken, want onder de deken is natuurlijk veel leuker dan erop!

Een tijdje terug lag er ineens een hoektand op de grond! Het was er een van een behoorlijke afmeting, dus kon het geen melkhoektandje van Laga zijn. Alle bekjes hebben we nagekeken en Gudrun bleek spontaan een drietandje geworden te zijn. We hebben de tand en Gudrun meegenomen naar de dierenarts. Die concludeerde dat de tand aan het rotten was. Er zat geen wortel meer in Gudruns bekje en de wond zag er goed uit, dus kon ze gewoon mee naar huis. En nu eet ze veel beter! Die tand heeft duidelijk voor problemen gezorgd. Als je een grote groep met katten in huis hebt, vallen dat soort zaken pas later op. Gelukkig heeft ze er niets aan over gehouden en gaat ze, met een tandje minder, vrolijk door het leven.

Een nieuwe hamster in huis is niets bijzonders. Maar als dat beestje dan ineens in een grote bol door de kamer rolt, komen alle katten kijken. De een wat dapperder dan de andere, dat blijkt wel op de foto. Onze angst dat ze de bol een gigantische mep zouden verkopen zodat de hamster er minstens een hersenschudding aan zou overhouden bleek niet nodig te zijn. Na een paar avonden vonden katten de bol niks speciaals meer en kwamen ze niet eens meer van hun plek.

Gudrun vindt het zalig om lekker in haar eentje ergens te gaan liggen. Gezelschap zoekt ze niet echt op. Het kleine krabpaaltje in de kattenkamer is dan ook vooral voorzien van haar witte haren. Als ze er eens goed voor gaat liggen, kukelt ze nog net niet over de rand. Ze moet echt niet dikker worden.

We hebben iets aangeschaft waardoor Gudrun meer lichaamsbeweging krijgt: een beamertje. Eerlijk gezegd was het gekocht om Tjodalv lekker hard door de kamer te laten sjezen, maar Gudrun vindt het minstens zo leuk. Als een jong katje probeert ze het rode lichtje te pakken te krijgen. Je kunt haar heel de kamer door laten rennen. Hier is het lichtje net voorbij gekomen. Freya snapt er duidelijk niet veel van.

Het wil maar niet lukken om Gudrun te laten afvallen. Ze heeft het prima naar haar zin als ze lekker kan luieren, liggen, slapen,
doezelen en, o ja, af en toe wat eten!

Dat is ook duidelijk te zien!

Soms krijgt Gudrun ineens extra energie (waar vandaan weten wij ook niet) en wordt er gesprongen en gerend. Meestal is het maar van korte duur. Als we dan het fototoestel te voorschijn hebben gehaald zit mevrouw al weer rustig op tafel.

Omdat Gudrun ontzettend veel haar verliest, leek het Hans een goed idee haar eens een bad te geven...

Hij heeft haar vakkundig ingezeept en weer afgespoeld, maar echt veel verschil hebben we niet gemerkt.Wel hebben we bevestiging gekregen van iets dat we allang wisten. Gudrun is echt een vreselijk lieve poes. Ze was nog nooit eerder helemaal nat geweest, maar ze heeft niet geblazen, gegromd of gehakt. Ze liet alles over zich heenkomen. Het is een superscheet!

Gudrun is vaak in de ren te vinden.
Als het wat waait of regent, blijft ze in het overdekte gedeelte. Zodra de zon tevoorschijn komt, zoekt mevrouw de warmte op. Als een heus fotomodel heeft ze zich hier neergevlijd. Dit ligt prima!

Gudrun heeft sinds dat de Coontjes er zijn wat meer lichaamsbeweging gekregen. Ze vindt het soms maar lastig, die gekke, drukke vriendjes.

De enige manier om aan de maffe beesten te ontkomen is weglopen en dan ergens hoog gaan zitten, waar ze niet gestoord wordt. Gelukkig zijn de Coontjes ook wel eens rustig en dan zit er ineens eentje bij Gudrun!

Er moeten echt wat onsjes af zijn....
maar echt zichtbaar is het niet, toch?