 De Noorse godin van de jeugd,
liefde en schoonheid
Op 7 april 1993 kreeg kattenmama Heidi een nestje van vier kittens. Drie katerjes en één poesje kwamen in Steenbergen (WB) ter wereld. Wij wilden heel graag een poesje en een katertje, dus dat het kleine jongedametje met ons mee zou komen stond al vast. Eén van de drie katertjes zou met haar meekomen.  Als zwart poesje, met een witte vlek
op haar buik en in haar hals, was
Freya apart, want haar drie broertjes waren cypers gestreept. Een van
die drie was Loki.
Vanaf het begin waren ze dikke vriendjes.
Na zes weken kwamen Freya en Loki met ons mee naar huis. In plaats van een huis met vijf andere katten konden ze nu hun gang gaan met z'n tweeën. Freya bleek vrij rustig, maar kon soms behoorlijk ondeugend uit de hoek komen. Iedere dag was er wel een sprint- en speel half uurtje met haar broertje. En daar werden ze behoorlijk dorstig van.  Freya is altijd
een typische kat: erg nieuwsgierig dus. Ook tv kijken
hoort daarbij. De naam die we voor haar gekozen hebben, klopt vrij aardig. Freya is een ontzettend lieve kat, wil altijd op iemands schoot zitten en geeft graag kopjes. Wel moeten de mensen rustig zijn. Zodra er te veel drukte is, gaat ze een ander plekje opzoeken. Maar als ze eenmaal bij je zit of ligt raak je haar niet meer kwijt. We noemen haar ook wel "the immovable object". Jeugdig is ze ook
nog steeds.Ze is ondertussen nu al negen, maar ze blijft nog steeds
haar gekke vijf minuten houden.
En schoonheid, tja,
zeg nou zelf, staat ze hier niet heel charmant op?
 Verder
kan Freya intens genieten van de zon. Zo kun je een
kamer binnenlopen
en haar ergens op een heel raar plek zien zitten. Als je dan beter
kijkt, blijkt dat precies op dat plekje nog zon te vangen is.
In de loop der jaren zijn er meer katten bijgekomen. Freya heeft dit geaccepteerd maar niet van harte. In het begin werd er flink geblazen. Vooral Bödvild en Sigyn zijn nooit echt vriendinnetjes van Freya geweest. Gudrun mag soms, als ze niet te zot gaat doen, bij Freya gaan liggen. Ægir zoekt zelf meestal geen gezelschap; daar komt Freya weer mee weg. Haar liefste en
grootste vriend blijft toch haar broer.
Onze katten komen niet buiten. Daar hebben we bewust voor gekozen. Eerst hebben we op een flat gewoond en daar kwamen Freya, Loki en Bödvild alleen op het balkon. Nadat we naar een huis mét tuin verhuisd zijn, durfden we de katten toch niet naar buiten te doen.  Toen
er steeds meer katten
bijkwamen hebben we, nadat we bij een
vriendin een kattenren hadden gezien, er zelf ook een gemaakt. Wat een
uitkomst. In de deur is een kattenluik gemonteerd en de dames
en heren kunnen gaan wanneer ze willen en wij weten dat ze niet verder
kunnen dan de ren! Ze lopen geen gevaar, zijn geen bron van ergernis
voor de buren en ze kunnen frisse lucht opsnuiven. Freya vindt het
fantastisch. Gezien haar zonnetik is de ren zelfs met een
winterzonnetje erg aangenaam.
 En dan lig je net lekker met je dikke broer Loki
in de stoel, komt er
ineens zo'n grijs mormeltje dat er zo nodig bij moet. Eigenlijk is er
geen plek voor Sigyn,
maar dat deert haar niks. En ach, als oudste in
de familie laat je het dan maar toe... Nieuwe mandjes zijn fantastisch en vooral als ze je velletje zo leuk laten afsteken tegen het patroon.  En wat te denken van een nieuwe kattenkamer, groter en met meer zon. Zodra het woord zon valt gaat Freya ervoor.   Met het hele warme weer zou je denken dat Freya het liefst languit binnen op de tegels ligt, maar dat is meestal maar van korte duur. Echt beslissen kan ze niet. Dan maar buiten in de ren, maar toch een beetje binnen in de krabpaal.  Op de grootste plank van de
krabpaal die binnenstaat, zul je Freya vaak
vinden. Ze kan zo lekker naar buiten kijken en ook de huiskamer in de
gaten houden. Maar soms moet ze de plank delen. Met Ægir is
nog niet eerder gebeurd, maar ze lijkt er niet echt moeite mee te
hebben.Freya heeft nog een
fijne plek gevonden om het lekker k
 oel te houden.Languit op de
trap!Het ziet er inderdaad ontspannend uit.  En wat te denken van deze combinatie? Is het spreekwoord "hoe ouder hoe gekker" dan toch echt waar?  Bijna een kopie van de foto
hierboven, alleen nu met een iets kleiner
wichtje naast Freya. Voor de
verandering ging Jord
er eens bij zitten.
Het lijkt net of ze met elkaar aan het keuvelen zijn! Luier dan lui ligt onze Freya hier in de zon te slapen. Haar velletje lijkt nu meer chocoladebruin dan zwart. Zij zit er niet mee; ze is heel ver weg in dromenland.  Soms wordt het dringen in de stoel. Loki had
gedacht eens lekker breed te kunnen gaan liggen, maar binnen een paar minuten vond Freya dat ze er makkelijk naast kon. Een tijdje hebben ze zo geslapen, totdat Bödvild zich er bij liet vallen. Met een beetje schuiven en wringen past het net. Freya lijkt te zeggen dat zij er helemaal niets aan kan doen. Sinds de nieuwe krabpaal er staat, is de onderste plank Freya's territorium. Ze zit er te soezen, ze slaapt er en één keer in de zoveel tijd krijgt ze de kriebels. Dan worden alle palen aangevallen, bekrabt en draait ze rondjes op de plank. Wanneer de energie dan weer wat wegebt, gaat ze op haar rug maf liggen doen. Niet al te charmant voor een dame van respectabele leeftijd, Het levert wel geinige foto's op. 
  Al een tijdje heeft Freya
één eigenwijze witte
snorhaar tussen al haar zwarte haren in. Waarom alleen deze wit is en
niet meer is ons niet duidelijk. We hebben al een tijdje geprobeerd de
zwarte dame op de foto te zetten, waarbij deze mooie haar goed
zichtbaar zou zijn en iedere keer mislukte dat. Nu is het dus eindelijk
gelukt. We vinden haar erg sjiek zo, een dame van stand.  Soms zit Freya in een ander universum dan de rest. Dan kijkt ze wat dromerig voor zich uit en laat zich door niets en niemand storen. Ze houdt zich duidelijk bezig met ernstige zaken... totdat je dat tongetje ziet!
Soms kan Freya
compleet in coma liggen. Af en toe is dat zelfs eng,
want dan reageert ze echt nergens op. Dan schudden we net zo lang
totdat ze wakker is (en ons heel vuil aankijkt) en halen we weer
opgelucht adem. Boven, precies bij de ingang van de slaapkamer is zo'n
"comaplekje" van Freya. Zoals je ziet krijgt zelfs Jord er slaap van.
Gudrun
kijkt stiekem langs
het dekbed heen in de hoop dat niemand haar
ziet. Jammer, toch betrapt.
 Af en toe ben je net op tijd om een bijzondere foto te nemen. Sigyn en Freya samen in een mandje is echt zeldzaam. Ook na het nemen van de foto zijn ze nog een hele tijd zo blijven liggen. De volgende foto
komt vaker voor. Omdat het weer een tijdje geleden is
dat zo'n broertje-zusje foto op de kattenpagina gezet is, mag deze er
op. Het past net!
 
Zodra het weer mooi
weer wordt, is Freya regelmatig in de ren te
vinden. Op een plankje, op de krabpaal of op de grond; ze geniet er van
met volle teugen. Wij iets minder, vooral ze op de grond gezeten heeft.
Ze heeft namelijk voor een handje om eens lekker heen en weer te gaan
liggen rollen op de tegels. Haar zwarte velletje komt dan vol met zand
en brengt ze doodleuk mee naar binnen. Dat ziet er dus zo uit.
 Er wordt weleens gezegd dat dieren bepaalde voorgevoelens hebben. Freya verdenken we hier ook van. Deze schitterende foto in de kattenren was net gemaakt, toen de krabpaal door zijn poten zakte. Behalve wat gekwetse kattenego's (de katten waren te verbaasd om te reageren en vielen dus met de paal mee) is er niets gebeurd. Nu staat de oude paal van binnen in de ren, maar daar zit geen leuk hangmatje in. Hebben we de foto net op tijd geschoten! 
Soms kan Freya je
aankijken alsof ze kilometers boven je verheven
staat. Op deze foto was ze wel iets
hoger (op een plank van de
krabpaal), maar de ongenaakbare blik was niet echt nodig geweest.
Dieren blijven onvoorspelbaar. Zo ook onze Freya. Toen de andere katten erbij kwamen, heeft ze zich erbij neergelegd. Verder zocht ze geen toenadering.  Als er een klein mormeltje te dicht in de buurt kwam,wilde Freya nog wel eens blazen of grommen maar meer gebeurde er niet. Totdat Laga bij ons kwam wonen! Regelmatig liggen de oudste en jongste dame samen boven op de bank te pitten. Meestal neus aan neus en soms houdt Freya Laga vast. Lief hè! 
De lange nazomer was
fantastisch, ook voor de katten. Ze hebben genoten
in de ren. Zoals bekend kan Freya heel diep slapen. Als dan de zon op
haar velletje valt is ze heel ver, ver weg. En dat is dan niet altijd
even charmant...
 Maar pas op, ondanks haar respectabele leeftijd heeft ze nog steeds al haar tanden in haar bek, waaronder een paar vlijmscherpe hoektanden (die ze overigens alleen gebruikt om te eten, maar dat even terzijde). Wanneer Freya eens lekker diep gaapt, ziet ze er best "kattig" uit, toch?  Soms
ga je aan de geestelijke vermogens van de kat twijfelen. Freya begint
nu toch een beetje op leeftijd te komen en dan mag je verwachten dat ze
zich nu eindelijk als een ware poezendame gaat gedragen. Nou, mooi niet
dus. Hier ligt ze op haar voordeligst boven op de krabplank. Zodra we
er iets van zeiden rekte ze zich nog verder uit.  De krabplank in de gang (met kattenkruid) is omgedraaid en dat heeft gelijk iedereen in de gaten. Freya is meteen helemaal high.  Het lijkt bij Freya wel alsof haar tweede jeugd is begonnen.
Soms is ze niet te houden en stuift ze de hele kamer door. Balletjes zijn ineens weer interessant en haar eigen staart zorgt ook voor veel plezier. "Rollebollen" op de stoel is ook een lekkere bezigheid. We wachten nog op de keer dat ze zich van de stoel af rollebolt. In het hangmandje aan de verwarming zorgt Freya toch voor voldoende lichaamsbeweging.
Eerst strekken en dan buikspieroefeningen!    Kampioenen diep slapen: Freya en Tjodalv. Je zou er zo bij willen gaan liggen.  Al heel lang had Freya een bobbeltje bij één
van haar melkklieren zitten. Na lang nadenken hebben we toch besloten
het te laten weghalen. De operatie op zich stelde niet zo veel voor,
maar Freya zou wel lang onder narcose moeten blijven. Voor een poes van
bijna veertien is dat best heftig. Gelukkig is de operatie prima verlopen. Sterker nog, het lijkt wel of
we een vernieuwde Freya teruggekregen hebben. Ze is veel levendiger,
vertoont ineens weer rare streken en kroelt ons te pletter. Doordat ze nu actiever is, heeft de rest haar ook weer
"ontdekt". Hier zit ze als mater familias op de krabpaal.
Freya bleef maar actiever worden
en daardoor ook afvallen. De eerste tijd hebben we er niet
veel aandacht aan besteed. Oudere katten vallen ten slotte meestal
af.
Verder was ze op niervoeding gezet en dat was ook even wennen. Na de
plotseling dood van Bödvild leek het wel of Freya per dag gewicht
kwijt raakte. We zijn toen meteen naar de dierenarts gegaan.
Die heeft
bloed afgenomen en
 onderzocht op de
schildklier. En wat bleek? De
normaalwaarde van de kattenschildklier ligt tussen 12 en 46.
Freya's schildklier had een waarde van meer dan 180! Geen wonder dat ze
zo
super actief was en veel afviel.Ondertussen heeft ze medicijnen gekregen en is ze niet verder meer afgevallen. Het aankomen wil nog niet zo lukken, omdat ze eigenlijk het niervoer liever niet eet. We hebben nu verschillende merken gekocht en wisselen deze telkens af. Tot nu toe lijkt dat te werken. Af en toe verwennen we haar met een stukje koolvis.  Na ruim zes weken de schildkliermedicijnen te hebben geslikt, is
opnieuw bloed bij Freya afgenomen. Haar waarden waren weer helemaal
goed! Ze krijgt nu alleen nog niertabletjes. Verder hebben we een merk
niervoeding gevonden die mevrouw goedgekeurd heeft en eet ze iedere dag
haar bakje keurig leeg.
Ze zit duidelijk beter in haar vel. Niet alleen figuurlijk, want haar vachtje glimt ook weer als vanouds.  Freya kan nog steeds ondoorgrondelijk kijken. Er wordt altijd gezegd dat je een kat niet moet aankijken, maar zij doet het gewoon zelf. Hier is ze weer een staarmarathon begonnen vanuit het mandje. Het blijft indrukwekkend.
Sinds Galder er is, heeft Freya een nieuw vriendje. Galder zoekt haar
regelmatig op en zij vindt het goed. Als hij naar haar gaat
lopen meppen, krijgt hij af en toe een grom, maar verder liggen ze
graag samen.
  De schildklierproblemen blijken toch niet overwonnen. De ene keer zijn de waarden goed, de volgende controle zijn de waarden weer te hoog. Het is erg moeilijk om de medicijnen goed in te stellen. Voorlopig krijgt Freya op de eerste dag 1 tablet, de tweede dag 2, de derde dag weer 1, de vierde dag weer 2 etc. Hopelijk gaat dit het schommelen van de waarden tegen.  Met de kwakkelende gezondheid en haar leeftijd is Freya nu toch wel een
oude dame aan het worden. Ze slaapt heel veel en eet een stuk minder.
Het liefst ligt ze lekker alleen in een kamertje. Als ze dan toch weer
bij de rest wil zijn, zoekt ze haar grote "kleine" maatje op. De medicijnen lijken nu toch goed aan te slaan. Freya 's vachtje glimt weer. Toch blijft ze gewicht verliezen. Dit blijkt een andere reden te hebben. Freya heeft opnieuw een tumor bij een melkklier. Omdat ze nu toch al 15½ jaar is, hebben we twijfels of we haar weer moeten laten opereren. We besluiten op het oordeel van de dierenarts af te gaan. Die luister naar haar hartje en kijkt naar de verdere conditie. Hij geeft aan dat een operatie geen probleem moet zijn. Wel zal Freya andere narcose krijgen. Zodra de operatie afgelopen is, wordt ze wakker gespoten. Freya heeft er nog steeds zin in, dus gaan we er ook voor! De tumor is weg en net als anderhalf jaar geleden lijkt het alsof we een nieuwe Freya hebben. Ze eet heel goed, loopt sneller en is actiever. Wat een superpoes!  Het
lijkt ook wel of de andere poezen wat voorzichtiger zijn met haar.
Misschien bestaat er bij katten ook wel zoiets als "respect voor de
ouderen"! Freya vindt Galder nog steeds ontzettend leuk. Als Freya al op schoot ligt, is hij de enige die er zonder problemen ongeveer bovenop kan komen liggen. Dat hoeft de rest niet te proberen!  De gezondheid van Freya blijft toch wat kwakkelend. Haar schildklier lijkt helemaal gestabiliseerd, maar we hebben weer een knobbeltje ontdekt. Omdat het deze keer niet bij een melkklier zit, hebben we in overleg met de dierenarts besloten voorlopig niets te doen. Aan haar gedrag merken we er niets van. De poes die naast haar komt zitten wordt eerst besnuffeld en krijgt dan een lekkere wasbeurt. Hier is Galder het gewillig slachtoffer.
|
