Eigenlijk waren we niet meer van plan nog een kat erbij te nemen. Totdat Hans op zijn werk een klein gecyperd katertje van ongeveer 31/2 week oud vond, dat geen mama meer had. Het katje riep zo hard en doordringend dat Hans het wel mee moest nemen naar huis toe. Tja, en toen hadden we ineens Ægir erbij. Omdat hij zo ontzettend klein was, heeft hij de eerst weken in een doosje in de kattenkamer doorgebracht. De rest van de katten zat in die tijd regelmatig voor de deur. Wanneer Ægir van ons het flesje kreeg, probeerden ze om de beurt dat maffe kleine beestje van dichtbij te bekijken. Die kans kregen ze echter niet. We wilden Ægir eerst wat groter laten worden voordat we de andere vier kennis lieten maken.
Groot worden ging langzaam, maar zijn flesjes waren toch iedere dag leeg.



Ondanks wat darmproblemen ging het steeds beter met ons weeskitten en al gauw mocht hij buiten het doosje de kattenkamer verkennen. Toen ook dat goed ging, mocht de rest van de katten hun nieuwe huisgenootje eindelijk zien.


Bödvild zat er meteen bovenop en hield de anderen op gepaste afstand. Ze leerde het kleine tijgertje van alles; zelfs hoe het op de kattenbak moest!




Ægir was en is naar ons toe heel aanhankelijk. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat wij voor een groot gedeelte de moederrol van zijn echte mama hebben overgenomen. Hij kroelt ons bijna omver, geeft zodanig kopjes in je gezicht en tegen je neus dat het soms pijn doet en kan echt volledig in coma op je schoot in slaap vallen. Bij bezoek blijft hij uit de buurt. Hij wil wel kijken, maar geaaid worden of opgepakt vindt hij niks.



Van begin af aan heeft hij een leuke manier van slapen gehad.


Ook nu nog ligt hij geregeld als een balletdanser diep in dromenland. Om op te vreten hè!


Ægir heeft als specialiteit het vangen van vliegen. Nog nooit hebben we een kat zo snel en handig die beesten zien pakken. Er is geen enkele vlieg die het langer dan 1 minuut levend in onze huiskamer volhoudt. Ægir lokaliseert zo'n beest, gaat erachter aan en krijgt 'm in een hoekje bij het raam. Dan geeft ie de vlieg een oplawaai met zijn poot en zwiept 'm daarna zo zijn bekje in. De rest heeft het nakijken.










(Toen Ægir ruim 1½ jaar was, kreeg hij ineens lelijke kale plekken in zijn snuit. We zijn meteen naar de dierenartsenpraktijk gegaan, maar de dienstdoende kon niet zeggen wat het was. Na een aantal hormoonspuiten en zalfjes was de situatie niet beter. Ten einde raad gingen we nog een keer terug naar de praktijk en de dierenarts die Ægir nu onderzocht dacht aan een voedselallergie. Onze kleine ventje kreeg apart voer mee en dan moesten die nare plekken binnen twee maanden weg zijn.

Het eerste probleem dat zich voordeed was het eten geven zelf.  Alleen Ægir moest dit voer eten en de rest de gewone brokjes. Aangezien ze altijd met zijn allen in de keuken aten, was het zeer waarschijnlijk dat de rest ook zou proberen die brokjes te eten.

De oplossing lag in de kattenkamer. Ægir kreeg voortaan apart eten en de andere vier gewoon in de keuken. Wonder boven wonder was iedereen binnen een week aan de nieuwe situatie gewend. Het is nu zelfs zo dat Ægir uit zichzelf al naar boven loopt wanneer het etenstijd is. Freya wil nog wel eens mee de trap op, maar dan krijgt ze een mep van Ægir. Hij weet dondersgoed dat het eten boven alleen van hem is!

Voordat Ægir zijn allergie had, stonden er altijd brokjes klaar in de keuken. Nu krijgen de katten 's ochtends en 's avonds twintig minuten om te eten en dan worden de overgebleven brokjes opgeruimd. Uiteindelijk is dit beter, want zo krijgt vooral Loki niet de kans om zich vol te proppen.)




Omdat hij heel vroeg zijn moeder kwijtgeraakt is, komt hij nog graag bij je dabberen. Tot zeker een jaar oud bleef hij regelmatig aan je vingers zitten sabbelen.



Ondertussen heeft Ægir een nieuwe drinkobsessie gekregen. Hij lust bier! Met name het zware bier is groot favoriet. Je moet maar ergens van houden!


Wat hij ook erg leuk vindt, is het aanvallen van sokken en pantykousjes. Als je er niet op tijd bij bent, liggen die compleet aan flarden. Als een waar roofdier trekt hij de stukken eruit. Een eigen "sokkenbol" was de oplossing. Van oude en kapotte sokken hebben we een bol gemaakt en daar kan hij naar hartelust aan trekken, in bijten en mee slepen.










Meestal ligt hij echter bij een van ons. Zeker als een van ons eerder gaat slapen pikt hij een plekje op het bed in. Toen Gudrun erbij kwam, leek hij een nieuw speelkameraadje te hebben gevonden. Af en toe ravotten ze nog wel eens, maar meestal ligt Ægir liever alleen.


Ondanks dat hij vliegen vangt als geen ander en niet bang is van de weersomstandigheden is Ægir meestal een held op sokken. Zodra er iets onbekends klinkt, geurt of zichtbaar wordt, is hij verdwenen om daarna heel voorzichtig weer tevoorschijn te komen.  Zo doet hij zijn naam ook geen eer aan, want van water moet hij bar weinig hebben!


Wel heeft hij altijd erg veel te vertellen, net als Bödvild. Vooral als hij net gegeten heeft, is hij zeer spraakzaam.


De krabpaal heeft sinds kort een nieuwe plaats en dan blijkt die ineens veel leuker te zijn. Zo vindt Ægir de "iglo" erg gezellig. Hij slaapt erin, ligt klaar om anderen te bespringen (bijna altijd te laat) en om zich te wassen. Toegegeven, het is wat wringen, maar uiteindelijk lukt het best.



















Maar, het is en blijft een held op sokken. Dus als het hem te heet onder zijn kleine pootjes wordt, vlucht hij gauw naar het baasje. Dan mag hij fijn op schoot zitten.





Ægir kreeg de laatste tijd weer lelijke plekken, zelfs met bacteriële infecties (zie hier voor de geschiedenis). Op aanrader van familie hebben we voor een second opinion een andere, jongere dierenarts ingeschakeld. Dat was een gouden tip. Deze man zag in een oogopslag wat er mis was en wat er aan gedaan kon worden. Ægir kreeg twee spuitjes (een tegen de jeuk en een tegen de infecties) en hormoonpilletjes. Drie weken kreeg hij drie pilletjes, drie weken twee en nu krijgt hij, voor de rest van zijn katerleven, een pilletje per week. Alle plekken zijn verdwenen, zijn vacht glanst en de kleine tijger is nog nooit zo gelukkig geweest. Dat laatste heeft misschien ook te maken met het feit dat hij weer met de rest mee mag eten.




Hoezo, Ægir kan soepig kijken?






















Af en toe moet je rennen om op tijd een foto te nemen van een prachtige situatie. Gelukkig lagen beide heren lekker lui en hebben we dit plaatje rustig kunnen schieten.




Dat Ægir nooit een held is weten we al langer, maar dat hij zelfs voor een nieuw klein katje, zoals onze Jord, extra afstand houdt, verbaast ons toch. Jord is toch best wel erg indrukwekkend zo te zien.












Ægir blijft vanachter het raam haar in de gaten houden. Uiteindelijk durft hij toch iets dichterbij te komen, maar echter dapper oogt dat ook niet.

De camera is dan heel wat minder eng. Toegegeven, Ægir had iets wakkerder kunnen kijken, maar de foto is toch wel een plaatsje op deze pagina waard.

  


De komst van een nieuwe krabpaal geeft sensatie in huis. Hoewel de paal nog niet helemaal in elkaar gezet is, besluiten Ægir en Jord de boel alvast te gaan verkennen.






Ægir controleert het binnenwerk, Jord doet een buiteninspectie. En bij het gat komen ze elkaar tegen...  Gelukkig is Jord haar broertje deze keer goed gezind en krijgt ie geen lel op zijn kop. Dat is ook wel eens anders.









En toen werd Jord voor het eerst krols!




Ægir was compleet de kluts kwijt. Zodra Jord begon te miauwen miauwde hij mee (erg leuk, vooral 's nachts). Toch wilde hij Jord graag terwille zijn.

Het had iets te  maken met bijten . . .
en dan bovenop de poes gaan zitten . . .







De iglo in een van de krabpalen is altijd een favoriet plekje van Ægir geweest. Nu staat deze paal in de ren. De planken worden gretig gebruikt, maar de iglo is dan vaak te warm om in te liggen. Soms wil Ægir het oude vertrouwde holletje nog wel eens gebruiken. Maar de manier waarop...











De kater van onze buren loopt buiten rond en is regelmatig in de buurt van onze ren te zien. Ægir ziet hem ook en wil ernaar toe, want 'er is een andere kat in zijn territorium'.  Met het feit dat er gaas is tussen hem en de andere kater zit Ægir niet mee. Gelukkig is het hem niet gelukt, al heeft het weinig gescheeld. Helemaal frappant is het dat hij absoluut geen verwondingen heeft aan zijn bek en tanden, terwijl hij toch behoorlijk aan het gaas heeft getrokken. Hij is nu ons eigen ijzervretertje.










Om te voorkomen dat er nog meer gaas kapot gaat, hebben we nu een stuk plexiglas voor het gaas gezet. Als Kiwi nu weer op het muurtje komt zitten, kan Ægir nog wel kijken en eventueel grommen, maar het gaas is veilig voor zijn tandjes. Overigens lijkt het erop dat Ægir wat gewend geraakt is aan Kiwi. Hij houdt hem nog wel goed in de gaten, maar echt woest de ren in stuiven doet hij niet meer.





Stomverbaasd was Ægir toen er ineens een konijn in de tuin zat. Die was vrolijk van twee tuinen verder onze tuin ingehuppeld en had het duidelijk prima naar zijn zin. Nadat we het beestje twee keer gevangen en teruggezet hebben in zijn eigen tuin, is het gat afgezet waar hij iedere keer doorheen kwam springen. Nu kan Ægir zich weer concentreren op Kiwi en brutale vogels die voorbij komen vliegen.













Ægir heeft behoorlijk moeten wennen aan Laga. In het begin vond hij het maar een raar wezentje. Nu vindt hij haar vaak lastig, want als ze eenmaal een bui heeft, blijft ze achter hem aanrennen. En hij gaat er, o wat een held, heel hard vandoor!

Zolang ze rustig is, wil Ægir ook wel relaxen. Al heeft hij hier toch niet echt een kalme blik in zijn ogen.














Onze kleine man heeft het zwaar af en toe. Laga en Rauni vallen hem lastig als hij net rustig voorbij gewandeld komt. Een echte macho zal het nooit worden, want hij laat zich door de twee dames de hele kamer doorjagen!
Toch vindt hij ze meestal heel lief. Eigenlijk is hij best een beetje verliefd op Rauni. Hij kan er geen genoeg van krijgen om haar te wassen .













Ægir is een behulpzame kater. Wordt er geknokt dan wil hij altijd wel meeknokken (!) en is er een dame krols dan biedt hij zijn diensten aan. Alleen heeft hij sinds Jord niets bijgeleerd. Het begin is goed, maar helemaal snappen doet hij het nog steeds niet.






Langzaam begint Ægir te wennen aan het Coon-geweld in het huis. Al moet hij het onderspit delven als hij besprongen wordt door Galder.




Als Galder rustig is (ja, heel soms gebeurt dat) vindt Ægir hem best interessant. Zo bijzonder zelfs dat hij Galder aan een nader onderzoek onderwerpt. Als twee Eskimo's geven ze elkaar een neusje. Lief hè!













Een nieuwe krabpaal in huis is voor alle katten reden om alles van top tot teen te onderzoeken. Stel je voor dat er iets over het hoofd gezien wordt.

Uiteindelijk is de paal goedgekeurd. Vooral de hangmandjes zijn erg in!